mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Kanun
  3. 1593 sayılı Kanun

1593 sayılı UMUMİ HIFZISSIHHA KANUNU

Kanun · Resmî Gazete 6 Mayıs 1930, sayı 1489

mevzuat.gov.tr ↗

Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.

Madde 1

Ülkenin sağlık koşullarının düzeltilmesi, toplum sağlığını tehdit eden hastalıklar ve zararlı etkenlerle mücadele edilmesi, gelecek nesillerin sağlıklı yetişmesinin sağlanması ve halkın tıbbi ile sosyal yardımlardan…

1 ilgili yargı kararı

Madde 2

Kamu sağlığı ve sosyal yardım hizmetlerine ilişkin devlet görevleri Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından yürütülür. Bakanlık, özel idareler, belediyeler ve diğer yerel yönetimlere bırakılan hizmetlerin…

Madde 3

Bu madde, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının bütçesi kapsamında doğrudan gerçekleştirdiği halk sağlığı hizmetlerini belirler. Hizmetler arasında hastalıklarla mücadele, sağlık denetimleri, kurum yönetimi ve çeşitli…

Madde 4

Şehir, kasaba ve köylerin halk sağlığını koruma ile tıbbi ve sosyal yardım işlerinin yürütülmesi belediyelere ve diğer yerel yönetimlere verilmiştir. Bakanlık, bu kurumlar adına yol gösterici olması için bazı…

Madde 5 – Sıhhat ve İçtimai Muavenet teşkilatı

Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı, 3. maddede belirtilen hizmetlerin yürütülmesi için teknik ve idari şubelerden oluşur. Özel kanunu gereği ek bütçe ile yönetilen Sınırlar ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü, bu…

Madde 6

Her ilde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına bağlı bir Sağlık ve Sosyal Yardım Müdürü bulunur. Bu müdürler, bulundukları ildeki Bakanlığın en üst düzey memuru olup aynı zamanda valilere sağlık konularında danışmanlık…

Madde 7

Sıhhat ve İçtimai Muavenet müdürleri, görev yaptıkları ildeki sağlıkla ilgili iş ve işlemlerden vali ile birlikte sorumludur. Bu müdürler, tüm sağlık mevzuatının ve emirlerin doğru şekilde uygulanmasını denetlemekle…

Madde 8

Her ilçede ve gerektiğinde bucak merkezlerinde bir veya birden fazla hükümet tabibi görevlendirilir. Bu tabipler, il sağlık müdürünün emri altında çalışarak bölgelerindeki sağlık işlerinden sorumlu olur ve kaymakama…

Madde 9

Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti, üçüncü ve dördüncü maddelerde belirtilen görevlerin yerine getirilmesi ve kurumların yönetilmesi amacıyla tabip, baytar, eczacı ile diğer sıhhi ve idari memurları atayıp istihdam…

Madde 16

Yüksek Sıhhat Şurası üyelerine, her toplantı dönemi için yıllık bütçede belirtilen bir katılım ücreti ödenir. Ankara dışından gelen üyelere ayrıca yol giderleri ile yetkili makamlarca belirlenecek günlük ödemeler…

Madde 17

Madde 18 – Vilayet Hususi İdareleri ve Belediyeler

Vilayet hususi idarelerinin bütçelerinden ayrılan ve ilgili Bakanlığın onayladığı sağlık ve sosyal yardım ödeneklerinin kullanım alanları düzenlenmiştir. Bu ödenekler; sağlık kuruluşlarının açılması, mobil sağlık…

Madde 19

İl özel idarelerine ait sağlık kuruluş ve tesisleri, yerel Sağlık ve Sosyal Yardım müdürlerinin denetimi altındadır. Bu kurumlarla ilgili işlemler, sağlık müdürleri tarafından mevzuata uygun olarak yürütülür.

Madde 20

Belediyelerin toplum sağlığı ve sosyal yardım hizmetleri kapsamında yerine getirmesi gereken temel görevler belirlenmiştir. Bu görevler arasında altyapı hizmetlerinden sağlık kuruluşlarının işletilmesine kadar geniş…

Madde 21

Vilayet özel idareleri ve belediyeler, 18 ve 20. maddelerde belirtilen hizmetleri yürütmek üzere Bakanlık tarafından atanan doktor ve diğer memurları istihdam ederler.

Madde 22

Belediyelerin ve il özel idarelerinin hangi sağlık ve sosyal hizmetlerini zorunlu, hangilerini isteğe bağlı olarak yürüteceği ilgili kanunlara göre belirlenirken, bu hizmetlerdeki personel kadroları İcra Vekilleri…

Madde 23 – Vilayetler ve kazalar umumi hıfzıssıhha meclisleri

Her il merkezinde; çeşitli kamu görevlileri, doktorlar, bir eczacı ve belediye başkanından oluşan bir umumî hıfzıssıhha meclisi toplanır. Bu meclisin başkanlığını vali veya ona vekâlet eden sıhhiye müdürü yürütür.

Madde 24

İlçelerde kurulacak olan bu meclislerin yapısı ve kimlerden oluşacağı belirlenmiştir. Meclis, kaymakamın başkanlığında ilgili sağlık görevlileri, yerel yöneticiler ve seçilen uzmanların katılımıyla oluşur.

Madde 25

Umumi hıfzıssıhha meclislerinin seçilmiş üyeleri her üç yılda bir yenilenir ve eski üyelerin tekrar seçilmesi mümkündür. Üyelerin değişim durumu, kaymakamlar tarafından vilayetlere, valiler tarafından ise Sıhhat ve…

Madde 26

Genel sağlık kurulları olağan zamanlarda ayda bir kez toplanır. Olağanüstü hallerde veya bulaşıcı ve salgın hastalıkların ortaya çıkması durumunda, valinin daveti veya Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının talebiyle…

Madde 27

Umumi hıfzıssıhha meclisleri, yerleşim yerlerinin sağlık durumlarını sürekli takip ederek iyileştirmek ve mevcut sorunları gidermek için önlemler alır. Ayrıca bulaşıcı ve salgın hastalıklar hakkında bilgi toplamak,…

4 ilgili yargı kararı

Madde 28

Kamu sağlığı meclislerinin aldığı kararlardan yerel görev ve yetki alanına girenler vali veya kaymakam tarafından uygulanır. Bilgi veya görüş alınması gereken hallerde kaymakamlık valiliğe, valilik ise Sıhhat ve…

Madde 29 – Hudutlar ve sahiller sıhhi müdafaası

Beşinci maddede belirtilen Hudutlar ve Sahiller Sıhhat Umum Müdürlüğü, uluslararası seyir ve ticaret sebebiyle taşınan insan kaynaklı ve salgın hastalıklara karşı ülke sınırlarını ve kıyılarını korumakla görevlidir.

Madde 30

Hudutlar ve Sahiller Umum Müdürlüğü, görevlerini yürürlükteki uluslararası sözleşmeler, devlet mevzuatı ve Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti'nin bu düzenlemelerin doğru uygulanması amacıyla verdiği emirler…

Madde 31

Bir Türk limanına başka bir Türk limanından veya yabancı bir limandan gelen tüm gemilerin, kalkış yaptıkları limandan sağlık belgesi (sıhhat patentası) almaları zorunludur.

Madde 32 (Mülga)

Madde 33

Kendi ülkelerinde Türk gemilerinden konsolosluk vizesi isteyen ülkelerin gemileri, hareket limanlarında Türk konsolosu varsa patentlerinde konsolos vizesi bulundurmak zorundadır (m. 33). Boğazlara gelen patent taşımaz…

Madde 35

33 üncü maddede belirtilen vizeler için ilgili kanuna göre alınacak resimlerin tahsilat usulü belirlenmiştir. Bu ödemeler konsolosluklarca veya konsolosluğu olmayan limanlardan vizesiz gelen gemiler için varış…

Madde 36

Sağlık belgeleri üzerindeki yetkisiz değişiklikler veya onaylanmamış düzeltmeler belgeyi geçersiz kılar. Gemilerin kalkışından önceki 48 saat içinde verilen sağlık belgeleri geçerliyken, daha önce verilenler geçersiz…

Madde 37

Bir geminin kalkış limanında kolera, veba, sarıhümma, lekelihümma, çiçek veya Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından belirlenecek diğer tehlikeli hastalık salgınları yoksa verilen sağlık belgeleri (patentalar)…

Madde 38

Türkiye limanlarına gelen gemilerin sağlık belgelerinin (patentlerinin) hangi hallerde "bulaşık" kabul edileceğini düzenler. Belirli hastalıkların varlığı veya yolculuk sırasında geminin sağlık durumundaki bozulmalar…

Madde 39

Türkiye limanlarına herhangi bir sağlık belgesi (patenta) olmadan gelen gemilere, tıpkı hastalık taşıyan bir sağlık belgesiyle gelmişler gibi işlem yapılır.

Madde 40

Yabancı limanlardan gelen tüm gemilerin ilk girdikleri Türk limanında, düzenli sefer yapan milli yolcu gemilerinin ise kalkış ve varış limanlarında sağlık işlemlerinden geçmesi gerekir. Düzenli sefer dışındaki gemiler,…

Madde 41

Yabancı limanlardan gelen veya Boğazlarda sağlık denetimine tabi tutulan gemilerin sağlık durumları, Hudut ve Sahiller Sıhhat Umum Müdürlüğü görevlileri tarafından kontrol edilir. Serbest pratika verilene kadar, 47 nci…

Madde 42

Kaza, fırtına veya olağanüstü durumlar nedeniyle bir limana sığınmak zorunda kalan gemilerin, mevcutsa patentlerini veya 35 inci maddede belirtilen belgeleri sunmaları ve limandan ayrılırken vize almaları zorunludur.…

Madde 43

Türk limanlarına gelen yabancı savaş gemileri, yardımcı gemiler ile devlet başkanlarını veya hükümeti ziyaret edenlerin bulunduğu özel yat ve gemilerin sağlık belgesi (patent) sunması zorunlu değildir. Ancak bu…

Madde 44

Kendi hizmetleri için Türk limanları arasında seyreden, bulaşık limanlara uğramayan ve herhangi bir kişi taşımayan Türk harp gemileri ile ticari amacı olmayan hükümet gemileri sağlık işlemlerinden muaftır. Gemide…

Madde 45

Türk limanlarından birinde bulaşıcı bir hastalık ortaya çıktığında, Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletinin emriyle o limandan ayrılan tüm gemiler, daha sonra uğrayacakları Türk limanlarında karaya çıkıp temas kurmadan…

Madde 46

Türkiye limanlarından ayrılan tüm Türk ve yabancı gemilerin sağlık belgesi (sıhhat patentası) bulundurması zorunludur. Belirli türdeki gemiler ve kısa mesafeli seferler yapan bazı gemiler bu zorunluluğun dışındadır.

Madde 47

Madde 48

Türkiye konsolosları, görev yaptıkları yerlerde meydana gelen ve 37 nci maddede belirtilen hastalık vakaları ile bu konuda alınan tedbirleri Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına düzenli olarak bildirmekle yükümlüdür.…

Madde 49

Türkiye limanlarına bulaşıcı ve salgın hastalıkların girişini engellemek için belirli sağlık tedbirleri uygulanır. Bu süreçte gemiler, yolcular ve eşyalar üzerinde denetim, izolasyon ve ilaçlama gibi işlemler yapılır.…

Madde 50

Bulaşıcı ve salgın hastalıkların taşınmasına neden olan ve bilimsel yöntemlerle temizlenmesi mümkün veya faydalı olmayan her türlü eşyanın gemilerden indirilmesini veya ülkeye ithal edilmesini engelleme yetkisi Sıhhat…

Madde 51

Yurt içi veya yurt dışı limanların hastalık bulaşmış veya şüpheli olduğu Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından ilan edilir. Bu durumda ilgili limanlardan gelenler ve belgeleri temiz olsa dahi gemiler, 49 uncu…

Madde 52

Türkiye'deki tüm limanlarda sağlık işlemlerini yürütme yetkisi Hudut ve Sahiller Sıhhat Umum Müdürlüğü memurlarına verilmiştir. Bu memurların bulunmadığı yerlerde, Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletince gerekli…

Madde 53

Hudutlar ve Sahiller Sıhhat Umum Müdürlüğü'nün hizmet bedelleri, temizlik, ilaçlama ve karantina masrafları ile kanuna aykırı davranan gemi kaptanlarına verilen para cezaları ilgili özel kanuna göre tahsil edilir.

Madde 54

Komşu ülkelerde m. 37'de belirtilen hastalıkların ortaya çıkması halinde, kara sınırlarından gelen yolcular ve eşyalar için Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından belirli tedbirler uygulanır.

Madde 55

Komşu ülkelerde devam eden salgın hastalıklar ülke için tehlike oluşturduğunda ve olağan önlemlerin yetersiz kaldığı anlaşıldığında, sınırların ilgili bölümleri Cumhurbaşkanı kararıyla geçici olarak kapatılarak tüm…

Madde 56

Belirli hastalıkların görüldüğü ülkelerden hava yoluyla gelen yolcu ve eşyalar için uygulanacak önlemler belirlenmiştir. Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletinin uygun gördüğü hallerde, madde 54'te yer alan tedbirler…

Madde 57 – Memleket dahilinde sari ve salgın hastalıklarla mücadele

Kanunda belirtilen bulaşıcı hastalıkların ortaya çıkması, şüphelenilmesi veya bu hastalıklar nedeniyle ölüm gerçekleşmesi durumunda bildirim yapılması zorunludur. Ayrıca kuduz şüphesi olan hayvan ısırmaları ile kuduz…

1 ilgili yargı kararı

Madde 58

Mesleğini icra eden her doktor, 57 nci maddede belirtilen durumların kesin veya muhtemel teşhisinden sonraki ilk 24 saat içinde hastanın kimlik ve adres bilgileriyle beraber durumu sağlık dairesine, orada yetkili hekim…

Madde 59

Bulaşıcı hastalıkların bildirilmesini kolaylaştırmak amacıyla Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından hazırlanan ve isteyen doktorlara dağıtılan bildirim formlarının posta yoluyla ücretsiz taşınması sağlanır.

Madde 60

57 nci maddede belirtilen hastalıklara sahip bir kişinin ikametgâhının değiştiğini öğrenen, bildirimi yapmakla yükümlü kişiler bu değişikliği bildirmek zorundadır.

Madde 61

Belirli meslek gruplarının, kurum yöneticilerinin ve yerel sorumluların, karşılaştıkları veya görevleri gereği öğrendikleri 57 nci maddede belirtilen vakaları ilgili makamlara derhal bildirmeleri zorunludur.

Madde 62

Deniz veya nehirlerde seyreden her türlü gemide 57 nci maddede belirtilen durumlardan biri ortaya çıkarsa, gemi kaptanı veya reisi bu durumu vardığı ilk limanda hükümete bildirmek zorundadır.

Madde 63

Sahil sıhhat memurlarının, limanlardan ayrılan gemilere verdikleri sıhhat patentalarına hangi hastalıkların kaydedileceği düzenlenmiştir. Belirli tehlikeli hastalıklar ve salgın durumundaki bazı vakalar ile Bakanlık…

Madde 64

57. maddede sayılanlar dışındaki bir hastalık salgın hale gelirse veya böyle bir tehlike oluşursa, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı bu hastalığın bildirilmesinin zorunlu olduğunu ilan edebilir. Ayrıca Bakanlık, bu…

Madde 65

Bulaşıcı bir hastalığın ortaya çıktığına, şüphelenildiğine veya böyle bir hastalık nedeniyle ölüm gerçekleştiğine dair ihbar yapıldığında, hükümet veya belediye tabipleri gerekli incelemeleri yaparak durumu rapor eder.…

Madde 66

Bulaşıcı bir hastalığın resmi bildirimi yapılmamış olsa dahi, Hükümetin şüphesi üzerine 65 inci maddede belirtilen incelemeler gerçekleştirilebilir. Bu kapsamda görev alan sağlık memurları, gerekli gördükleri yerlerde…

Madde 67

Bulaşıcı ve salgın hastalık vakalarını inceleyen doktorlar, hastanın yanına girmeye, gerekli durumlarda evdeki diğer kişileri muayene etmeye ve hastalığın durumuyla ilgili bilgi almaya yetkilidir. Bu işlemleri…

Madde 68

Doktor bulunmayan yerlerde, Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletinin emriyle, bu iş için eğitilmiş küçük sağlık memurlarının bulaşıcı ve salgın hastalıklar üzerine inceleme yapmasına izin verilmiştir.

Madde 69

Bulaşıcı ve salgın bir hastalığın ortaya çıktığı belirlendiğinde, sağlık memurlarının gerekli önlemleri hemen alması gerekir. Tüm idari makamlar da bu önlemlerin uygulanması ve yerine getirilmesi konusunda yardım…

2 ilgili yargı kararı

Madde 70

Bulaşıcı ve salgın bir hastalıktan öldüğü şüphelenilen kişilerin cenazelerine, ilgili doktor gerekli gördüğü takdirde otopsi yapılabilir.

Madde 71

Sarı ve salgın hastalıkların hüküm sürdüğü veya tehdit ettiği yerlerde, Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti tüm cenazelerin defnedilmeden önce bir doktor tarafından muayene edilmesi zorunluluğunu ilan edebilir.

Madde 72

57 nci maddede belirtilen hastalıklardan biri ortaya çıktığında veya şüphelenildiğinde uygulanacak sağlık tedbirlerini düzenler.

1 ilgili yargı kararı

Madde 73

Kolera, veba ve ruam dışındaki hastalara, sağlık memurlarının uygun bulması şartıyla evde tecrit imkanı tanınır ve bu evlere dışarıyla teması önlemek için özel bir işaret konulur. Kolera, veba, ruam hastaları ile evde…

Madde 74

Bulaşıcı hastalığı olan kişilerin; okul, fabrika, imalathane veya çok sayıda insanın bulunduğu kamuya açık bina ve kurumlarda tutulması yasaktır. Bu kural, söz konusu yerlerin hastaların izolasyonu ve tedavisi için…

Madde 75

Kuduz olan veya kuduz olduğundan şüphelenilen hayvanlar tarafından ısırılan kişilerin, zaman kaybetmeden en yakın kuduz tedavi kurumuna gönderilmeleri zorunludur. Bu durumda olan yoksulların yol masrafları belediye,…

Madde 76

Bulaşıcı veya salgın hastalık taşıdığı kesin olan kişilerin, bu durum ortadan kalkana kadar meslek veya sanatlarını icra etmeleri hıfzıssıhha meclislerinin kararıyla geçici olarak yasaklanır.

Madde 77

Bulaşıcı veya salgın hastalık riski olan yerlerde, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının onayıyla kamuya açık alanlardaki toplantılar kısıtlanabilir veya yasaklanabilir. Ayrıca teknik temizliği yapılmamış hasta ve…

Madde 78

Özel kanunlarla açılan şahsi laboratuvarlarda ve Sağlık Bakanlığınca belirlenen resmi olmayan kuruluşlarda kolera, veba ve ruam mikrobu kültürlerini bulundurmak yasaktır. Diğer bulaşıcı hastalık mikroplarının doğru…

Madde 79

Su yoluyla bulaştığı bilimsel olarak kanıtlanmış hastalıkların salgın olduğu yerlerde ve bu bölgelerin çevresindeki bazı su kaynaklarının kullanımı yasaktır. Yasak kapsamına genel banyolar, kuyular, abdest alma…

Madde 80

Askeri kuvvetlerde veya kurumlarda m. 57'de belirtilen bulaşıcı ve salgın hastalıklar ortaya çıktığında, gerekli önlemlerin alınmasından özel sağlık teşkilatları sorumludur. Milli Müdafaa Vekaleti süreci Sıhhat ve…

Madde 81

Sarı ve salgın hastalık bulaşma riski olan eşyalar, temizleme maliyeti değerinden fazlaysa veya temizlenmesi mümkün değilse imha edilir. Sahibinin talebi üzerine, temizlik masraflarının kendisi tarafından karşılanması…

Madde 82

Sarı veya salgın hastalıklar nedeniyle vefat eden ve özel önlemlerle gömülmesi gereken kişilerin cenazeleri, ilgili memurların denetimi altında tabutlanarak defnedilir.

Madde 83

Zorunlu izolasyona tabi tutularak kurumda veya evde tecrit edilenler ile madde 76'da belirtilen ihtiyaç sahibi kişilerin ve ailelerinin geçim masrafları devlet tarafından karşılanır.

Madde 84

Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı, bulaşıcı hastalıkların ortaya çıkmasını ve yayılmasını önlemek amacıyla belirli yerlerin temizliğini ve ilaçlamasını yapmaya yetkilidir. Bu kapsamda ayrıca hastalık taşıyan haşere ve…

Madde 85

Kullanılmış giysi, ev eşyası ve benzeri ürünlerin teknik yöntemlerle mikroplardan arındırılmadan satılması yasaktır.

Madde 86

Bulaşıcı ve salgın hastalıkların görüldüğü binalar ile bunlara bitişik binaların sahipleri, sağlık memurlarının belirlediği hijyen sorunlarını gidermekle yükümlüdür. Bu düzenlemelerin bina sahiplerince yapılmaması…

Madde 87

Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti, madde 57'de belirtilen hastalıklarla mücadele yöntemlerini, haşere ve hayvan imha usullerini ve bina ile eşyaların nasıl temizleneceğini belirleyen bir yönetmelik yayımlar.

Madde 88

Türkiye'deki her bireyin çiçek aşısını tekrarlayarak yaptırması zorunludur. Aşının uygulama yöntemi, belgelerin verilme şekli ve tıbbi gerekçeyle aşılanmayacak kişiler 87 nci maddede belirtilen yönetmelikte düzenlenir.

Madde 89

Türkiye sınırları içinde doğan her çocuğun doğumdan sonraki ilk dört ay içinde aşılanması zorunluluğu vardır. Bu yükümlülüğü yerine getirmekten anne ve baba sorumludur. Anne ve babası olmayan veya yanlarında bulunmayan…

Madde 90

Otuz yaşına kadar olanların çiçek aşısını beş yılda bir tekrarlaması zorunludur. Çiçek salgını çıktığında ise sağlık memurlarının gerekli gördüğü tüm kişilere aşı yapılması mecburi kılınmıştır.

Madde 91

Çiçek aşısının hükümet tarafından hazırlanması, ücretsiz olarak dağıtılması ve uygulanması hükme bağlanmıştır.

Madde 92

Askeri makamların, askerlik hizmetini yerine getirenlerin çiçek aşılarını kanunda belirtilen sürelerde düzenli olarak yaptırmaları zorunludur.

Madde 93

Ticari ve sınai işletme sahipleri, çalışanlarının kanunla belirlenen süreler içerisinde çiçek aşısı olmalarını sağlamak zorundadır.

Madde 94

Yasal süresi içinde gerekli aşıların yapıldığını belgelerle ispatlayamayan kişilerin devlet ve belediye hizmetlerinde, özel veya kamuya ait ticaret ve sanayi işletmeleriyle büyük çiftliklerde çalıştırılması ve okullara…

Madde 95

Sarı hastalıklara karşı kullanılan serum ve aşılar Hükümet tarafından temin edilir. Yurt dışından getirilen veya yurt içinde üretilen serum ve aşıların Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından belirlenen şartlara…

Madde 96

Kuduz aşısının hazırlanması ve uygulanması için gerekli kurumlar, Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti tarafından veya bu vekaletin izni ve denetimi altındaki resmi teşkilatlarca açılır. Bu merkezlerde kuduz aşısı…

Madde 97 – Sıtma ile mücadele

Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti tarafından ilan edilen yerlerde, her tür sıtma hastalığının bildirilmesi zorunludur. Bu bildirimlerin nasıl yapılacağı 58, 59, 60 ve 61 inci maddelerde belirtilmiştir.

Madde 98

Sıtma ile mücadele çalışmaları, konuya ilişkin özel kanuna ve talimatnamelere uygun olarak yürütülür. Askeri makamlar, Sağlık Bakanlığı tarafından kabul edilen esaslar doğrultusunda askeri birliklerde bu mücadeleyi…

Madde 99 – Trahom ile mücadele

Halkın büyük kısmının trahom hastalığına yakalandığının belirlendiği yerlerde, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından mücadele kurulları oluşturulur ve gerekli kurumlar açılır. Bu bölgelerde hastalıkla ilgili…

Madde 100

Yetkili makamlarca trahom hastalığının bulunduğu ilan edilen yerlerde, bu hastalığın ve buna bağlı gelişen durumların bildirilmesi zorunludur. Bildirim usulü için bkz. m. 58, 59, 60, 61.

Madde 101

Trahomla mücadele bölgelerinde oluşturulan heyetlere; bölgedeki herkesi muayene etme, kayıt altına alma, hastaları tedavi için kurumlara getirme ve gerekli tedavileri uygulama yetkisi verilmiştir.

Madde 102

Bulaşıcı evredeki trahom hastalarının, bu süreç boyunca okul, fabrika ve diğer resmi veya özel kurumlara gitmesi yasaktır. Trahomla mücadele bölgelerinde yaşayan çocukların eğitimi için Sağlık ve Milli Eğitim…

Madde 103 – Zührevi hastalıklarla mücadele

Frengi, belsoğukluğu ve yumuşak şankr hastalığına yakalanan kişilerin, Türkiye'de yetkili bir hekime tedavi olması zorunludur. Çocukların tedavi ettirilmesi sorumluluğu ise anne, baba, bakıcılar veya ilgili kurumlara…

Madde 104

Mesleğini icra eden doktorların, her ay sonunda kendilerine başvuran frengili hastaların bilgilerini bağlı bulundukları Sağlık ve Sosyal Yardım Müdürlüğü'ne yazılı olarak bildirmesi gerekir. Bu gizli bilgileri paylaşan…

Madde 105

Frengi, belsoğukluğu ve yumuşak şankr hastaları, tüm resmi sağlık kuruluşlarında veya hükümet ve belediye doktorları tarafından ücretsiz tedavi edilir.

Madde 106

Zührevi hastalığı olduğu şüphelenilen ve hastalığı yayma riski taşıyan kişiler, Sıhhat ve İçtimai Muavenet Müdürleri ile hükümet tabipleri tarafından muayeneye sevk edilerek sağlık raporu alınmasına tabi tutulabilir.…

Madde 107

Zührevi bir hastalığa yakalandığı kesinleşen ve bu hastalığı çevreye yaydığından şüphelenilen kişiler zorla tedaviye sevk edilebilir. Yayılımı önlemek adına bu kişilerin bir hastanede tecrit ve tedavi altına alınması…

Madde 108

Zührevi hastalığı olan bir kişi tedavisi tamamlanmadan kaybolduğunda, onu tedavi eden doktorun durumu bölgedeki Sıhhat ve İçtimai Muavenet Müdürlüğüne yazılı olarak bildirmesi gerekir. Sağlık müdürleri, hastanın başka…

Madde 109

Tedavi edilen zührevi hastalık hastalarına, doktor tarafından hastalığın riskleri ve bulaşma yolları anlatılmalı ve onaylı bir sağlık tavsiye belgesi verilmelidir. Hasta çocuk olduğunda, bu bilgilendirme ve belge…

Madde 110

Zührevi bir hastalığa sahip olduğunu bilen veya tıbbi belgelerle bilmesi gereken kişinin bu hastalığı başkasına bulaştırması durumunda kanundaki cezalar uygulanır. Ayrıca, frengilli olduğu bilinen bir çocuğun sağlıklı…

Madde 111

Halkın bir kısmında frengi hastalığı olduğu belirlenen veya şüphelenilen bölgelerde, Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti tarafından mücadele heyetleri kurulur ve gerekli kurumlar açılır.

Madde 112

Frengi mücadele heyetlerinin bölgelerinde herkesi muayene etme, tescilleme ve hastaları tedavi amacıyla kurumlara getirme yetkisi vardır. Askeri birliklerde zührevi hastalıklarla mücadele askeri makamlarca yürütülür ve…

Madde 113 – Veremle mücadele

Bulaşıcı akciğer ve hançere veremi hastalarının yanı sıra her türlü verem sebebiyle vefat edenlerin isim ve adreslerinin bildirilmesi zorunludur. Teşhis ve tespiti yapan doktorlar, bu durumu en yakın sıhhiye dairesine…

Madde 114

Verem hastası olan bir kişinin adresi değiştiğinde, bu durumu öğrenen doktorun durumu ve taşınılan yeni yeri daha önce bilgilendirdiği sağlık dairesine hemen bildirmesi zorunludur.

Madde 115

Resmi veya özel sağlık ve hayır kurumları ile askeri birliklerde tespit edilen verem vakalarının ve buna bağlı ölümlerin ilgili makamlara bildirilme usulünü düzenler.

Madde 116

Verem dispanserlerinin açıldığı yerlerde, verem hastalarının doğrudan bu merkezlerin hekimlerine bildirilmesi hususu Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından ilan edilir.

Madde 117

Resmi bakteriyoloji laboratuvarları, doktorlar tarafından gönderilen materyalleri ücretsiz olarak inceler ve sonuçlarını bu doktorlara bildirir. Bu laboratuvarlar veremlilere aittir.

Madde 118

Hükümet veya belediye doktorlarının ya da yardımcılarının talebi üzerine, verem hastalarının oturdukları yerler ve eşyaları ücretsiz olarak temizlenir (mikroplardan arındırılır) veya yakılarak imha edilir.

Madde 119

Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti, bulaşıcı verem hastalarını hastane veya başka bir kurumda tecrit etme veya tedavi altına alma yetkisine sahiptir. Ayrıca, yaptıkları meslek veya sanat nedeniyle küçük çocuklara…

Madde 120

Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti, bilimsel açıdan gerekli gördüğü kişilere karşı veremi önlemeye yönelik tedbirleri uygulama yetkisine sahiptir.

Madde 121

Veremle mücadele derneklerine ait kurumlar ile bu derneklerin uyguladığı mücadele yöntemleri, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının denetimi altındadır.

Madde 122 – Geçen fasıllar arasında müşterek hükümler

Evlenecek olan kadın ve erkeklerin evlilik öncesinde tıbbi muayeneden geçmeleri zorunludur. Bu muayenenin uygulama detayları ve işleyişi Cumhurbaşkanı tarafından çıkarılan yönetmelikle belirlenir.

Madde 123

Frengi, belsoğukluğu, yumuşak şankr, cüzzam veya akıl hastalığına yakalanan kişilerin evlenmesi yasaktır. Nikah işlemlerinin yapılabilmesi için bu hastalıkların tedavi edildiğine, bulaşma riskinin ortadan kalktığına…

Madde 124

İlerlemiş bulaşıcı verem hastalarının evliliği altı ay ertelenir. Düzelme görülmemesi durumunda bu süre altı ay daha uzatılır. Süre bitiminde ilgili doktorlar, hastalığın tehlikelerini ve evlenmenin zararlarını her iki…

Madde 125

Süt annelik yapacak kadınların, belirli bulaşıcı hastalıklara sahip olmadıklarını gösteren doktor raporu almaları zorunludur. Bu raporların her altı ayda bir yenilenmesi gerekir. Raporu olmayanların süt annelik yapması…

Madde 126

Gıda üretimi, satışı, toplu tüketim ve vücut teması içeren temizlik hizmetleri sunan iş yerlerinde hijyen eğitimi alınması ve verilmesi zorunludur. Kendisi bizzat çalışan iş yeri sahipleri ve işletmeciler de bu eğitim…

Madde 127

126 ncı maddede geçen iş yerlerindeki hijyen eğitimleri, çalışmaya engel hastalıklar ve kapsamdaki mesleklere dair esaslar ilgili bakanlıkların ortak yönetmeliğiyle düzenlenir. Bu iş yerlerinde ortaya çıkan bulaşıcı…

Madde 128 – Umumi kadınlar hakkında ahkam

Sıhhat, İçtimai Muavenet ve Dahiliye Vekaletleri, ortak bir yönetmelik hazırlayarak umumi kadınların ve evlerin uyması gereken hükümleri belirler. Bu yönetmelikle, fuhuş nedeniyle yayılan hastalıkların, özellikle de…

18 ilgili yargı kararı

Madde 129

Fuhşu meslek edinen kadınlarda belirli hastalıkların tespit edilmesi durumunda, gerekirse zor kullanılarak faaliyetlerini yürütmelerine engel olunabilir. Bu kişilerin gerekli görülmesi halinde bir kurumda tecrit…

Madde 130

Umumi evlerde her türlü alkollü içkinin tüketilmesi yasaktır.

Madde 131

Fuhuş nedeniyle yayılan hastalıklara karşı alınan önlemlerin masrafları belediyeler tarafından karşılanır. Genel ev sahiplerinden belirli bir ücret alınabileceği belirtilmiş ancak kadınların kendilerinden herhangi bir…

Madde 132

Kamu kadınlarıyla ilgili ahlak ve kamu düzeniyle ilgili takip işlemleri ile küçüklerin fuhşa teşvik edilmekten korunması süreçleri, özel kanunlar çerçevesinde ilgili kurumlar tarafından yürütülür.

Madde 133 – Muhacerete ait sıhhi işler

Türkiye'ye yerleşmek için topluca gelen yabancıların veya Türk vatandaşı olmak isteyen muhacirlerin belirli sınır kapıları ve limanlarını kullanmaları zorunludur. Münferit veya aile halinde gelenler ile ülkede en fazla…

Madde 134

Madde 57'de belirtilen bulaşıcı, salgın ve zührevi hastalıklara, cüzzam ve trahome yakalananların, Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti tarafından belirlenen hastalıklara sahip olanların, akıl hastalarının ve fuhuşa…

Madde 135

134. maddedeki yasakların istisnaları ile göçmenlerin ve yerleşmek amacıyla gelen yabancıların uyması gereken sağlık önlemleri, nakil ve denetim yöntemleri Sağlık, Sosyal Yardım ve İçişleri Bakanlıklarınca birlikte…

Madde 136

Gemiler ve demiryolu idareleri, 134. maddede belirtilen hastalıklara sahip kişileri geldikleri yere geri götürmek veya sağlık memurlarının belirlediği gözetim, tecrit ve tedavi yerlerine sevk etmek zorundadır. Bu…

Madde 137

Yurt dışından gelen gemi kaptanları, sağlık işlemleri sırasında limana çıkacakların ve Türkiye'ye gelecek grupların isim listesini sağlık memurlarına vermekle yükümlüdür. Gemide hasta bulunması durumunda, gemi…

Madde 138

Toplu halde göçmen taşıyan Türk ve yabancı gemilerde, hükümetlerce onaylanmış bir doktor ile acil durumlar için gerekli ilaç ve tıbbi malzemelerin bulunması zorunludur. Ayrıca gemilerin, özellikle de göçmenlerin…

Madde 139 – Gemiler, demiryolları ve sair nakliyat vasıtaları sıhhi işleri

Yolcu taşıyan Türk gemilerinde çalışacak doktorların, özel kanunlardaki şartları taşıması, Türkiye'de mesleğini yapmaya yetkili olması ve Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti tarafından onaylanması gerekir. Bu kişiler…

Madde 140

139. maddede belirtilen belgeye sahip olmayan doktorların gemi doktoru olarak çalıştırılması yasaktır.

Madde 141

Yolcu gemilerinde bulunması gereken ilaç ve tıbbi malzemeler, tedavi alanları, sağlık koşulları ve yolcu güvenliğiyle ilgili önlemler düzenlenmektedir. Bu hususların tamamı Sağlık, Sosyal Yardım ve Ekonomi Bakanlıkları…

Madde 142

Gemi doktorlarının belirli kişileri ücretsiz tedavi etme zorunluluğunu düzenleyen maddedir. Buna göre mürettebat ve üçüncü sınıf yolcular her durumda, diğer sınıf yolcular ise sadece belli sağlık sorunları olduğunda…

Madde 143

Gemi doktorları, her seferdeki sağlık olaylarını, hastaların kimliklerini, hastalıklarını, tedavi süreçlerini ve geminin genel sağlık durumunu kaydedip kaptana onaylattıkları resmi bir defter tutarlar. Sefer bitiminde…

Madde 144

Gemi tabipleri, ülkenin bulaşıcı ve salgın hastalıklardan korunması için alınan önlemleri kolaylaştırmak ve ilgili makamlardan gelen emir ile talimatları uygulamakla yükümlüdür.

Madde 145

Uzun sefer yapan, limanlarda, kısa mesafelerde veya nehirlerde çalışan tüm gemiler sağlık denetimine tabidir. Gemi kaptanları, bulaşıcı ve salgın hastalıkları önlemek amacıyla yetkili makamlarca belirlenen tedbirleri…

Madde 146

Demiryolu, tramvay, otobüs ve omnibüs gibi toplu taşıma araçlarını işleten kurumlar ile kamu taşımacılığında kullanılan şahsi araç sahipleri, bulaşıcı ve salgın hastalıkların yayılmasını önlemek için sağlık…

Madde 147

Bulaşıcı ve salgın hastalığa yakalanmış kişilerin toplu taşıma araçlarıyla taşınabilmesi, sağlık memurlarının iznine ve belirli kurallara uyulmasına bağlıdır. İzin alınmaksızın bu kişilerin toplu taşıma araçlarıyla…

Madde 148

Sıhhat ve İçtimai Muavanet Vekaleti gerekli gördüğü takdirde, bulaşıcı ve salgın hastalıkların bulunduğu yerlerden gelen yolcuların ve eşyaların kontrol edilmesi için tren istasyonlarına muayene noktaları kurulur.

Madde 149

Demiryolu idarelerinin, büyük istasyonlarda ve yolcu trenlerinde kaza ile acil hastalık durumlarında kullanılacak tıbbi malzeme ve gereçleri hazır bulundurması zorunludur.

Madde 150

Gemi görevlileri, tren makinistleri, araç şoförleri ve gerekli görülen diğer taşıma aracı çalışanlarının işe başlamadan önce belirli sağlık muayenelerinden geçmesi gerekir. Bu muayeneleri yaptırmayan kişiler söz konusu…

Madde 151 – Çocukluk ve gençlik koruması

Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti, küçük çocukların sağlığını korumak ve çocuk ölümlerini azaltmak için gerekli kurumları açıp yönetir. Ayrıca, çocuk sağlığına yönelik yararların halk arasında yayılmasını ve…

Madde 152

Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletince belirlenen, çocuk düşürmeye yarayan araç ve gereçlerin ithal edilmesi ve satılması yasaktır. Ancak bunların tıpta kullanılan türleri, ilgili Vekaletin belirleyeceği şartlarla…

Madde 153

Devletin resmi kurumlarında doğum yardımının ücretsiz olduğu belirtilmiştir. Tıbbi zorunluluk durumunda sezaryen yönteminin uygulanabileceği ve gerekli tedbirler alındığı sürece doğum sonrası ortaya çıkabilecek…

Madde 154

Hükümet ve belediyelerde çalışan doktorlar ile ebeler, maddi durumu yetersiz olan kadınların doğumlarına ücretsiz olarak yardım etmekle yükümlüdür.

Madde 155

Kadınların, doğumdan önceki üç hafta ve doğumdan sonraki üç hafta süresince fabrika, imalathane, genel veya özel kuruluşlarda çalışmaları ve çalıştırılmaları yasaktır. Bir hekimin, hem annenin hem de bebeğin sağlığına…

Madde 156 (Mülga)

Madde 157

Kadınların sütninelik yapabilmeleri için yeterli emzirme kabiliyetine sahip olmaları ve kendi çocuklarının yedi aydan büyük olduğunu resmi belgeyle kanıtlamaları gerekir. Kendi çocuğu yedi aylıktan küçük olanların,…

Madde 158

Yedi yaşından küçük olan terkedilmiş, öksüz veya anne ve babası sağ olan çocuklara ücretli ya da ücretsiz bakan tüm resmi ve özel kurumlar Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletinin denetimine tabidir. Bu kurumların…

Madde 159

Para karşılığında yedi yaşından küçük çocuklara bakan kişilerin, öncelikle bağlı bulundukları belediyeden özel izin almaları zorunludur. Bu izin ancak belediye sağlık kurulunun kişinin ikametgahını ve diğer şartlarını…

Madde 160

158 ve 159 uncu maddelerde belirtilen kurum ve kişilerin, bakımları altındaki çocukların sağlığı ve hayatı için gerekli imkanları sağlamaması veya tehlikeli durumların oluşması halinde, sağlık memurlarının yazılı…

Madde 161

Terk edilmiş çocukların altı yaşına kadar belediyeler veya belediyesi olmayan yerlerde köy heyeti ihtiyariyeleri tarafından korunması zorunludur. Özel kurumların olmadığı yerlerde belediyeler, çocukları bir ücret…

Madde 162

Belirli nüfus eşiklerine göre belediyelerin çocuk sağlığı merkezleri kurması düzenlenmiştir. Nüfus miktarına göre 'Süt çocuğu muayene ve müşavere evi' ile 'Süt damlası' adlı kurumların tesisi ve sayılarının artırılması…

Madde 163

Tüm okulların bina ve sağlık koşulları ile salgın hastalıklardan korunmasına yönelik önlemler Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletinin denetimindedir. Öğrencilerin kendi şahıslarına ait sağlık denetimleri ise okulların…

Madde 164

Tüm okullarda öğrencilerin beden, ruh, göz ve kulak muayeneleri okul doktorları tarafından belirli aralıklarla yapılır. Bu muayene sonuçları her öğrenci için hazırlanan ayrı kayıt belgelerine işlenir.

Madde 165

On yaşından küçük çocukların yaşamı, sağlığı veya ahlakı; anne, baba ya da akrabaların kötü muamelesi, zorlaması veya yönlendirmesiyle tehlikeye düşerse, çocuğun bu kişilerden alınarak belediye veya devlet kurumlarına…

Madde 166

On iki yaşından küçük çocukların, yanlarında ebeveynleri veya velileri olsa bile meyhanelere girmesi yasaktır. Ayrıca, on sekiz yaşından küçük kişilere her türlü alkollü içki verilmesi veya satılması yasaklanmıştır.

Madde 167

On iki yaşından küçük çocukların sinema, tiyatro, dans salonu ve bar gibi yerlere getirilmesi ve bu mekanların çocukları kabul etmesi yasaktır. Ancak altı yaşından büyük çocukların, eğitim amaçlı veya özel nitelikteki…

Madde 168

Şehir ve kasaba belediyeleri, yerleşim yerinin genişliğine ve nüfusuna uygun büyüklükte, küçük çocukların temiz hava alması için bir veya birden fazla bahçe ve spor alanı oluşturmak zorundadır.

Madde 169

Kız liseleri ve orta tahsilli kız okullarındaki okul idareleri, uygun gördükleri sınıflarda öğrencilere bilimsel çocuk bakımı yöntemlerini hem teorik hem de pratik olarak öğretmek amacıyla haftada en az bir saatlik…

Madde 173 – İşçiler hıfzıssıhhası

On iki yaşının altındaki çocukların sanayi kuruluşlarında ve madenlerde çalıştırılması yasaktır. On iki ile on altı yaş arasındaki çocukların günlük çalışma süresi ise sekiz saati geçemez.

Madde 174

On iki ile on altı yaş arasındaki çocukların saat 20.00'den sonra gece çalıştırılması yasaktır.

Madde 175

Gece yapılan çalışmalar ile yer altında yürütülmesi gereken işlerin süresi, tüm çalışanlar için 24 saatte sekiz saati geçemez.

Madde 176

Mahalli belediyelerce; bar, kabare, dans salonu, kahvehane, gazino ve hamamlarda 18 yaşının altındaki çocukların çalıştırılması yasaklanmıştır.

Madde 177

Gebe kadınların doğumdan önceki üç ay içinde hem kendi sağlıklarına hem de çocuklarının sağlığına zarar verecek ağır işlerde çalıştırılması yasaktır. Doğum sonrası bkz. m. 155 uyarınca belirlenen istirahat süresini…

Madde 178

Sanayi kuruluşları, maden ocakları ve inşaat alanlarının içinde veya yakınında alkollü içki satılmasına ve genelev açılmasına izin verilmez.

2 ilgili yargı kararı

Madde 179

İşçilerin sağlığını korumak amacıyla İktisat, Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletleri tarafından ortak bir yönetmelik hazırlanır. Bu düzenleme, iş yerlerinin sağlık şartlarını ve iş kazaları ile meslek hastalıklarını…

Madde 180

Madde 181 – Yenilecek ve içilecek şeyler ile kullanılacak bazı maddeler

Halk sağlığını etkileyen yiyecek, içecek ve belirli malzemeler denetime tabidir. Denetimler, belediyesi olan yerlerde belediyelerce, olmayan yerlerde ise Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı personeli tarafından…

Madde 182 (Mülga)

Madde 183 (Mülga)

Madde 184 (Mülga)

Madde 185

183 üncü maddede belirtilen eşya ve malzemelerin; özellikleri, içerikleri veya hijyenik olmamaları nedeniyle sağlığı bozacak şekilde saklanması, taşınması, satılmak amacıyla bulundurulması, satışa sunulması veya…

Madde 186

Halkı aldatmak amacıyla gıda maddelerinin veya 183 üncü maddenin ikinci fıkrasında belirtilen eşyaların taklit edilmesi veya içeriğinin değiştirilmesi yasaktır. Ayrıca bu tür gıda maddelerinin yabancı madde içerdiğini…

Madde 187

Gıda ürünlerinin yanlış isim ve özelliklerle veya halkı yanıltacak işaretlerle piyasaya sürülmesi, satış amacıyla bulundurulması ve satılması yasaktır.

Madde 188

Madde 194

Sokaklarda ve pazar yerlerinde seyyar olarak gıda maddeleri ile madde 183'te belirtilen eşyaları satanların ürünleri denetime tabidir. Bu denetimler sırasında gerekli görülmesi durumunda satılan ürünlerden numune…

Madde 195

Seyyar esnaflar, görevli memurların yaptığı denetimleri ve ürünlerden örnek alma işlemlerini kolaylaştırmakla ve istenen açıklamaları yapmakla yükümlüdür.

Madde 196

Teftiş yapan memurların, denetimleri sırasında öğrendikleri bilgileri ve bazı gıda maddelerinin hazırlanışına ilişkin meslek sırlarını açıklamaları yasaktır. Bu yasak, üst makamlara sunulacak olan denetim raporları ile…

Madde 197

Belediyelerin, kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren beş yıl içinde, ilgili bakanlıklarca belirlenen standartlara uygun bir mezbaha inşa ettirmesi veya mevcut olanı bu esaslara göre iyileştirmesi gerekir.

Madde 198 (Mülga)

Madde 199

Kanunda belirtilen eşya ve malzemelerin özelliklerini, hangi durumlarda bozulmuş, taklit veya hileli sayılacaklarını ve analiz için gerekli numune miktarını belirleyen bir yönetmelik Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı…

Madde 200 – Maden suları ve kaplıcalar

Türkiye sınırları içindeki maden sularını ve kaplıcaları işletmek için özel düzenlemelere göre izin alınması ve şifa özelliklerinin Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti tarafından onaylanması şarttır. Bakanlıkça şifalı…

Madde 201

İçmece amaçlı maden suları ile her türlü sıcak ve soğuk kaplıca işletmecilerinin, faaliyetlerine başlamadan önce Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletine başvurması gerekir. Başvuru sırasında gerekli teknik belgelerin,…

Madde 202

Maden suları ve kaplıcalar, sağlık açısından Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti'nin denetimine tabi olup her zaman teftiş edilebilirler. Tesis sahipleri veya kiracıları, yapılan bu teftişler sırasında gerekli tüm…

Madde 203

Özel kaplarda ticari olarak satılan içme maden sularına herhangi bir kimyasal madde veya suya yabancı gaz eklenmesi yasaktır. Sadece mevcut olan gazları artırmak amacıyla aynı türden yapay gaz eklenebilir ancak bunun…

Madde 204

Şifalı olduğu kabul edilen maden suyu ve kaplıca sahipleri veya kiracıları, bu alanların çevresinde bir koruma bölgesi oluşturulmasını talep edebilirler. Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına yapılan başvuru ardından…

Madde 205

Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti, şifalı içme ve kaplıca yerlerinin büyüklüğü ile hasta sayısına göre, tesis sahibinden, kiracısından veya yönetim kurulundan bakanlık onaylı uzman doktor çalıştırmasını isteyebilir.…

Madde 206

Yabancı ülkelerden getirilecek maden suları için öncelikle Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletinden ithalat izni alınmalıdır. Bu vekaletin izin vermediği maden sularının gümrüklerden geçirilmesine izin verilmez.

Madde 207

Yurt içinde üretilen veya yurt dışından ithal edilen tüm yapay maden ve gazlı suların üzerinde, ürünün suni olduğunu belirten görünür bir etiket bulunması zorunludur. Bu ürünlerin, sahip olmadıkları şifalı özelliklere…

Madde 208

Şehir veya kasabalarda bulunan ve tedavi edici özelliği yetkili kurumlarca onaylanmış maden suları ile kaplıcaların bulunduğu yerler, belediyenin talebi ve ilgili bakanlıkların incelemesi sonucunda "içme veya kaplıca…

Madde 209 (Mülga)

Madde 210

İçme veya kaplıca yeri olarak ilan edilen şehir ve kasabalarda ikamet etmeyip buralara mevsiminde gelenlerden, 209 uncu maddedeki resim tahsil edilir. Belirli şartları taşıyan kişiler bu ödemeden muaftır.

Madde 211 – Mezarlıklar ve ölülerin defni

Ölülerin, mezarlık olarak belirlenen yerler dışına defnedilmesi yasaktır. Ancak olağanüstü hallerde ve sağlık açısından bir sakınca bulunmaması durumunda, Cumhurbaşkanı kararıyla belirlenen mezarlıkların dışına defin…

1 ilgili yargı kararı

Madde 212

Şehir ve kasaba belediyeleri, nüfus ve yıllık ölüm miktarına göre yerleşim yerlerinin uzağında mezarlıklar oluşturmakla yükümlüdür. Bu yerlerin sağlık standartlarına uygunluğu ve genişliği sağlık memurlarınca tespit…

Madde 213

Köy mezarlıklarının yerleri, hükümet doktorlarının görüşü alınarak kaymakamlar tarafından belirlenir. Birbirine yakın birden fazla köy için ortak bir mezarlık alanı oluşturulabilir. Mezarlıkların bakım ve korunmasından…

Madde 214

Teknik şartları taşımayan veya sağlık açısından sakıncalı olduğu tespit edilen mevcut mezarlıklarda kullanım sona erdirilir ve yeni mezarlıklar kurulur.

Madde 215

Kanunda tanımlandığı şekilde gömme izni (defin ruhsatiyesi) alınmadan ve sunulmadan hiçbir cenazenin defnedilmesi mümkün değildir. İzin belgelerinin; ölen kişinin kimliğini, adresini, biliniyorsa ölüm sebebini içermesi…

Madde 216

Defin ruhsatlarının verilme usulü ve yetkili kişiler düzenlenmiştir. Bu belgeler, cenaze muayenesinden sonra belirli hekimlerce verilir ve tedaviyi gerçekleştiren doktorun düzenlediği belge ancak resmi hekimlerce…

Madde 217

Hükümet veya belediye doktorları, ölüm nedenini belirlemek için gerekli gördüklerinde hastayı tedavi eden doktordan rapor isteyebilirler. Tedaviyi yapan doktorlar, böyle bir talep geldiğinde raporu vermekle…

Madde 218

Hastane ve diğer sağlık kurumlarında meydana gelen ölümler için defin ruhsatları kurum müdürü ile baştabibi tarafından düzenlenerek resmi doktorlarca onaylanır. Özel mezarlığa sahip kurumlar, ölene ait kimlik ve ölüm…

Madde 219

Tabip bulunmayan yerlerde ölü muayenesinin kimler tarafından yapılacağını ve defin ruhsatlarının hangi yetkililerce verileceğini belirler.

Madde 220

Belediyelerin ve belediye dışındaki bölgelerde defin ruhsatı düzenleyenlerin, vefatları kaydetmek için özel bir defter tutmaları gerekir. Bu defterdeki kayıtlar her ay sonunda toplanarak takip eden ayın on beşine kadar…

Madde 221

Ölü muayenesi yapanların veya defin ruhsatnamesi verenlerin, ölümle ilgili kaza veya bulaşıcı hastalık şüphesi oluştuğunda ilgili makamı bilgilendirmeden ruhsat vermesi yasaktır. Ancak doktor bulunmayan yerlerde,…

Madde 222

Belediyeler, yerel sağlık memurlarının görüşlerini alarak şehir ve kasabalarda cenaze naklinin nasıl yapılacağına dair talimatname hazırlar. Belediye, cenazelerin uygun şekilde taşınmasını denetlemek ve gerekli…

Madde 223

Mezarlıklarda her mezara kural olarak tek bir kişi defnedilir. Arazi yapısına göre belirlenen ve beş yıldan az olmayan süre geçmeden aynı yere ikinci bir defin yapılmasına izin verilmez. Alanın uygun olduğu yerlerde…

Madde 224

Ölülerin yakılmasını sağlayacak teknik usullere uygun fırınlar yapmak isteyen belediyeler, öncelikle Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletine başvurmalıdır. Projeleri tasdik ettirilip izin alındıktan sonra tesisata…

Madde 225

Bir cenazenin yakılması (ihrak) için gerekli belgelerin yakma işleminden en az yirmi dört saat önce yerel belediyeye sunulması ve ölüm defterine kaydedilmesi gerekir. Defnedilmiş kişilerin yakılmak amacıyla mezardan…

Madde 226

Yakılan cenazeden geriye kalan kalıntılar, mezarlık içerisinde ayrılmış özel bir alanda ve özel kaplar içerisinde saklanır.

Madde 227 – Ölülerin çıkarılması ve nakli

Cesetler tamamen çürümeden mezarların açılıp ölülerin çıkarılması için yerel belediyeden izin alınması ve sağlık memurlarının görüşünün alınması gerekmektedir. Adli otopsiler bu kuralın dışındadır ve bu durumda…

Madde 228

Bir cenazenin gömülmeden önce veya sonra farklı bir yerleşim yerine nakledilebilmesi için ilgili belediyeden belge alınması zorunludur. Belge alımı sırasında cenaze henüz gömülmediyse defin izni belgesi, gömüldüyse…

Madde 229

Kolera, veba, çiçek, şarbon, cüzam ve ruam nedeniyle vefat eden kişilerin nakledilmesi yasaktır. Ayrıca kolera, veba, çiçek veya lekeli humma sebebiyle hayatını kaybedenlerin cenazeleri, üzerinden bir yıl geçmeden…

Madde 230

Bir şehirden başka bir şehre veya kasabaya nakledilecek olan ölülerin, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından hazırlanan talimatnamedeki teknik usullere uygun olarak tabutlanması zorunludur. Bu kurallara göre…

Madde 231

Tren veya uçakla taşınacak cenazelerin nakli için gerekli izinlerin alınması ve tabutlamanın teknik usullere uygun yapıldığının belgelenmesi gerekir. Şartlar sağlandığında cenaze ilgili idareye teslim edilir ve hızlı…

Madde 232

Uzun sürecek nakillerde veya sıcak mevsimlerde, sıhhat memurları talep ederse ölülerin tahnit edilmesi zorunludur.

Madde 233

Deniz yoluyla yapılacak cenaze nakliyesinde, ilgili makamlardan alınan belgelerin cenaze gemiye yüklenmeden önce limandaki Hudutlar ve Sahiller Sıhhat Umum Müdürlüğü görevlilerine onaylatılması zorunludur. Bu belgeler…

Madde 234

Yurt dışından getirilecek cenazelerin taşınmasına izin verildiğini ve sağlık açısından bir engel olmadığını kanıtlamak için yerel yönetimden alınan nakil belgesinin sunulması zorunludur.

Madde 235 – İçilecek ve kullanılacak sular

Belediyeler tarafından idare edilen veya işletmesi şirketlere bırakılmış olan suların sağlıkla ilgili durumları, Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletinin denetimine tabidir.

Madde 236

Kullanım ve içme amacıyla getirilen suların teknik olarak içilebilir nitelikte olması zorunludur. Suların bu niteliklere sahip olmaması durumunda, belediyeler bu suları gerekli teknik yöntemlerle temizlemek ve…

Madde 237

Şehir ve kasabalara dağıtılmak amacıyla getirilen su kaynaklarının çevresinde derhal bir koruma bölgesi oluşturulmalıdır. Bu bölgelerin sınırları, sağlık memurlarının katılımıyla uzman kişilerce suyun beslenme havzası…

Madde 238

Su kaynaklarının çevresinde koruma alanı olarak belirlenen arazilerin, belediye sınırları dışında olsa dahi Belediye İstimlak Kanununa uygun olarak belediyelerce kamulaştırılması zorunludur. Bu arazilerin konut yapımı,…

Madde 239

İçme ve ev işleri için kullanılan özel veya kamuya ait kuyu ve sarnıçlar kirlendiğinde veya kirlenme riski altında olduğunda, bunları iyileştirmek belediyelerin sorumluluğundadır. Sahiplerinin temizlemediği kuyular…

Madde 240

Kamuya satılan kaynak suları yerel belediyelerin sağlık denetimine tabidir. İçme suyu taşıma kaplarının özellikleri ile dolum ve sevkiyat yöntemleri belediyeler tarafından belirlenir. Kaynak sahipleri, kiracıları ve su…

Madde 241

Sağlık açısından içimi tehlikeli olan su kaynaklarına, kuyulara ve çeşmelere belediyeler tarafından suyun zararlı olduğunu bildiren kalıcı levhalar asılır.

Madde 242

Dere, nehir, çay ve çeşmeleri kirletecek tesislerin kurulması veya kişilerce bu tür kirliliklerin oluşturulması yasaktır. Fabrika sularının, teknik sakıncaların olduğu yerlerde zararları giderilmeden nehir ve derelere…

Madde 243

Buz fabrikaları ve buz üretim yerlerinin sağlık denetimi altında olması gerekir. Ayrıca buz üretiminde kullanılan suların, 236. maddede belirtilen içme suyu özelliklerine sahip olması zorunludur.

Madde 244 – Mecralar ve müzahrefat imhası

Belediyelerce inşa edilen kanalizasyon ve atık su hatlarının, teknik onay alınmadan dere, çay ve nehirlere akıtılması yasaktır. Bu atıkların imhası için kullanılan alanların konutlardan uzak olması, kamulaştırılması ve…

Madde 245

Kanalizasyon sisteminin kurulamadığı yerlerde açılacak çukurların teknik şartları Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından belirlenir. Belediyeler, bu çukurların temizliği için gerekli araçları ücret karşılığında…

Madde 246

Nüfusu yirmi binden fazla olan şehirlerin genel caddelerinde veya belediyelerin belirlediği bölgelerde hayvan ahırı bulundurmak yasaktır.

1 ilgili yargı kararı

Madde 247

Belediye sınırları içerisindeki şehir ve kasabalarda bulunan hayvan leşlerinin kaldırılması ve zararlarının giderilmesi belediyenin sorumluluğundadır. Köylerde ve köy çevresinde ise bu işlem köy ihtiyar heyetleri…

Madde 248

Belediyesi olan tüm şehir ve kasabalarda sokakların yıkanıp süpürülerek temiz tutulması zorunludur. Toplanan çöplerin çevreye yayılmadan uygun şekilde taşınıp imha edilmesi ve hem sokaklarda hem de evlerde çöp…

Madde 249

Belediyeler, şehir ve kasabalarda çevre kirliliğini önlemek amacıyla uygun yerlere teknik standartlara uygun tuvaletler yapmak ve mevcutları iyileştirmekle yükümlüdür. Belediye teşkilatının bulunmadığı yerlerde bu…

Madde 250 – Meskenler

Yerel belediyeden ruhsat almadan herhangi bir konut veya kamuya açık bina inşa edilmesi yasaktır. Ruhsat işlemleri için belediyeye sunulan projelerin sağlık şartlarına ve ilgili düzenlemelere uygunluğu incelenerek izin…

Madde 251

İzin alınmadan veya belirlenen sağlık koşulları dikkate alınmadan başlatılan inşaatların tamamlanması engellenir. İnşaat tamamlanmış olsa dahi, sağlık şartları karşılanmadığı veya izin işlemleri bitirilmediği sürece…

Madde 252

Yeni inşa edilen binaların ilk kez kullanılmasından önce, sağlık ve teknik açıdan uygun olduklarının belediyelerce onaylanması gerekir. Bu onay alınmadan binalarda oturulması veya kiralama yapılması yasaktır. Onay…

Madde 253

Nüfusu 50 binden fazla olan şehirlerde belediyeler, konutların sağlık şartlarını sürekli denetlemek amacıyla bir meskenler idaresi kurmakla yükümlüdür. Bu idareler; küçük veya büyük kiralık evleri, bekâr konutlarını,…

Madde 254

İnşaatı tamamlanmış olsun veya olmasın, yaşayanların veya komşuların sağlığına ya da hayatına ciddi zarar verdiği anlaşılan evlerin iyileştirilmesi sahiplerinin sorumluluğundadır. Bu işlem için hazırlanan gerekçeli…

Madde 255

Hıfzıssıhha meclislerince alınan kararlar, belediyelerin gerekçeleri kabul etmesi veya reddetmesi fark etmeksizin, ancak Vilayet İdare Heyetlerinin onayıyla geçerli olur.

Madde 256

Sağlık açısından sakınca tespit edilen binaların sahipleri, belediyenin hazırladığı raporları inceleme ve hıfzıssıhha meclisleri önünde şahsen veya vekilleri aracılığıyla görüşlerini sunma hakkına sahiptir. Bu konuyla…

Madde 257

Sağlık açısından sakıncalı olan veya çevresindekilerin hayatı ile sağlığını tehdit eden binaların, gerekli onarımlar yapılmadan konut olarak kullanılması yasaktır. Acil tehlike durumlarında belediyeler müdahale ederek…

Madde 258 – Hanlar, oteller ve umumi mahaller

Oteller, hanlar ve misafirhanelerin uyması gereken zorunlu sağlık koşulları ile sahip olmaları gereken asgari donanımlar belirlenir ve denetlenir. Bu işlemler belediye sınırları içinde belediyeler, sınırların dışında…

Madde 259

Sıhhi şartları taşımayan ve hastalıkların yayılmasına neden olduğu belirlenen otel, han ve benzeri konaklama tesisleri kapatılır. Bu yerler, tüm sağlık sorunlarının giderildiği kanıtlanana kadar kapalı tutulur.

Madde 260

Otel işletmek, hancılık yapmak veya herhangi bir şekilde ücret karşılığında misafir kabul etmek isteyenlerin özel izin alması gerekmektedir. Belediye sınırları içerisinde belediyelerin, bu sınırların dışında ise vali…

Madde 261

Belediyeler; eğlence merkezleri, tiyatro, sinema, bar, gazino, kahvehane, hamam ve benzeri toplu kullanım alanlarında halk sağlığı ve güvenliğini sağlamak için gerekli önlemleri ilan eder. Bu önlemlere kısmen veya…

Madde 262 – Yeni tesis olunacak veya tevsi edilecek şehir ve kasabalar

Nüfusu 20 bin veya daha fazla olan şehir ve kasaba belediyelerinin, kanunun yürürlüğe girişinden itibaren üç yıl içinde genişleme ve iyileştirme için gelecek planı hazırlamaları zorunludur. Bu plan; sokakların durumu,…

Madde 263

Nüfusu 5 bin ile 20 bin arasında olup iki nüfus sayımı döneminde %15 artış gösteren şehir ve kasaba belediyeleri ilgili projeyi hazırlamakla yükümlüdür. Ayrıca, nüfusuna bakılmaksızın (bkz. m. 228) içme veya kaplıca…

Madde 264 (Mülga)

Madde 265

Belediyelerin hazırlayacağı plan ve projeler; Dahiliye, Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletleri tarafından incelenmek üzere talep edilebilir. Söz konusu vekaletlerin bu plan ve projelere dair önereceği değişikliklerin…

Madde 266

Şehir ve kasaba belediyelerinin, kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içerisinde kendi ihtiyaçlarına uygun bir sağlık zabıta talimatnamesi hazırlaması gerekir. Bu talimatname; konutların asgari…

Madde 267

Belediyelerin valilikler aracılığıyla sunduğu sağlık zabıta talimatnameleri, İçişleri Bakanlığı ile Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından incelenip onaylanmadan yürürlüğe giremez. Bu talimatnamelerde yapılacak…

Madde 268 – Gayrisıhhi müesseseler

Çevresinde yaşayan insanların sağlığını ve dinlenmesini bozan işletme ve atölyelerin açılabilmesi için resmi izin alınması zorunludur. Bu düzenleme, kanunun yayımlandığı tarihten itibaren geçerlidir.

Madde 269

268 inci maddede belirtilen işletmeler ve atölyeler, konutlara olan uzaklıklarına ve sağlık denetimi ihtiyaçlarına göre üç farklı sınıfa ayrılır.

Madde 270

Üç sınıf işletme ve atölyenin listesi, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından Ekonomi Bakanlığının görüşü alınarak hazırlanır. Listede yer almayan işletme ve atölyelerin hangi sınıfa gireceği daha sonra aynı…

Madde 271

Birinci sınıf işletmelerin kuruluşu için Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletinden izin alınması ve İktisat Vekaletine bilgi verilmesi gerekmektedir. Başvurular, işletmenin bulunduğu yerdeki en büyük mülkiye memuruna…

Madde 272

İkinci ve üçüncü sınıf işletmelerin kurulması için yerel sağlık memurlarının uygunluk raporu vermesi gerekir. Bu rapor üzerine yerdeki en büyük mülki amir tarafından resmi izin verilir ve durum Sağlık ile Ekonomi…

Madde 273

Birinci sınıf işletmeler ve atölyelerin yakınında, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından onaylanacak mesafe içerisinde evlerin veya insanların ikamet ettiği yerlerin bulunması yasaktır.

Madde 274

Kanunun yayımı sırasında mevcut olan ve birinci sınıf kapsamındaki işletmelerin, çevre halkının sağlığı ile huzurunu bozduğu belirlenirse taşınmalarına karar verilebilir. İşletme sahibinin bu duruma karşı çıkması…

Madde 275

Birinci sınıf kapsamındaki işletmeler ve atölyelerden bu kanundan önce kurulmuş olanlar, başka bir mahalleye taşındıkları veya faaliyetlerini altı ay boyunca durdurdukları takdirde yeniden kurulacakmış gibi izin almak…

Madde 276 – Sıhhi istatistik ve coğrafya ve propaganda

Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletine bağlı olan istatistik hizmetlerinin neleri kapsadığı belirlenmiştir.

Madde 277

Devlete ait hava gözlem kurumlarının, Sağlık Bakanlığının tıbbi ve sıhhi istatistikler ile coğrafya düzenlemeleri için gerekli gördüğü her türlü bilgiyi vermesi zorunludur.

Madde 278

Devlet umumî istatistik dairesi, madde 276'da belirtilen konular hakkındaki istatistiki bilgileri her ay sonunda Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına bildirir.

Madde 279

Özel hastane, sanatoryum ve dispanser müdürlerinin, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından talep edilen istatistikleri belirlenen süreler içinde sunmaları zorunludur.

Madde 280

Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı; salgın hastalıklar, çocuk bakımı ve hijyen gibi konularda halkı bilgilendirmek için ücretsiz yayınlar hazırlar, etkinlikler düzenler ve gerektiğinde gezici ekipler kurar. Ayrıca…

Madde 281

Tüm okullarda güncel bilimsel verilere uygun sağlık derslerinin okutulması zorunludur. Bu derslerin programları Maarif Vekaleti ile Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti tarafından ortaklaşa belirlenir.

Madde 282 – Ceza hükümleri

Bu Kanundaki yasaklara aykırı davrananlar veya yerine getirmesi gereken zorunluluklara uymayanlara, bu eylemler başka bir suç oluşturmadığı sürece idari para cezası uygulanır.

Madde 283

Belediye görevleriyle ilgili olan madde 266'daki sıhhi zabıta nizamnamesinde yer alan yasaklara aykırı davrananlar veya zorunluluklara uymayanların cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır. Cezalandırma işlemi, 15/5/1930…

Madde 284

Bulaşıcı hastalıklar konusunda inceleme yapmaya yetkili olan memurlara karşı gelenler, Türk Ceza Kanunu'nun 195 inci maddesi uyarınca cezalandırılır.

Madde 285

Laboratuvarlarında, 78 inci maddede belirtilen yasaklamaya rağmen kolera, veba ve ruam kültürleri bulunduran kişilere adli para cezası uygulanır.

Madde 286

85. maddede belirtilen eşyaların dezenfekte ve sterilize edilmeden satışa çıkarılması halinde, bu eşyalar üzerine gerekli temizlik işlemleri uygulanır. Bu işlemler sonucunda ortaya çıkan tüm masraflar sahibinden tahsil…

Madde 287

101 inci maddede belirtilen tedbirlere uymayanların veya tedaviye icabet etmeyenlerin, Kabahatler Kanununun 32 nci maddesine göre cezalandırılacağı düzenlenmiştir.

Madde 288

103. maddedeki zorunluluğa uymayanlara yüz Türk Lirası idari para cezası verileceği düzenlenmiştir.

Madde 289

109. maddedeki zorunluluğa uymayan doktorlara idari para cezası uygulanması öngörülmüştür.

Madde 290

110 uncu maddede yer alan yasaklara aykırı davrananlar, Türk Ceza Kanunu hükümlerince cezalandırılır.

Madde 291

112. maddede yer alan önlemlere uymayanların ve tedaviye icabet etmeyenlerin, Kabahatler Kanunu'nun 32. maddesine göre cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır.

Madde 292

137 nci maddede belirtilen zorunluluğa uymayan gemi süvarilerine idarî para cezası verileceği düzenlenmiştir.

Madde 293

138. maddedeki şartlara uygun olmayan gemilerin kaptanları, Gemi Sağlık Resmi Kanunu'nda belirtilen para cezalarının on katı tutarında idari para cezası ile cezalandırılır.

Madde 294

Yönetmelikte belirtilen malzemeleri bulundurmayan veya yolcu güvenliği önlemlerine uymayan gemi sahibi ve kaptanlara idari para cezası uygulanır. Gereklilikler yerine getirilene kadar gemilerin sefer yapması…

Madde 295

179. maddede belirtilen yönetmeliğe ve Sağlık, Sosyal Yardım ile Ekonomi Bakanlıklarının ortaklaşa belirlediği tedbirlere uymayan iş sahiplerine idari para cezası verilir. Bu kurala uyulmaması sebebiyle kişisel veya…

Madde 296

185. maddedeki yasaklara aykırı hareket eden kişiler hakkında altı aya kadar hapis cezası uygulanır.

Madde 297

186 ve 187 nci maddelerde yer alan fiilleri işleyen kişilerin tabi olacağı ceza belirlenmiştir.

Madde 298

205 inci maddedeki zorunluluklara uyulmayan yerler, gerekli yükümlülükler tamamlanana kadar mahallî mülkî amir tarafından faaliyetten men edilir.

Madde 299

Defin ruhsatı olmadan cenaze defnetmenin yaptırımını belirleyen maddedir. Bu kurala uymayanlar hakkında ilgili kanun kapsamında işlem yapılır.

Madde 300

Gerekli izni almadan mezarları açan kişiler, madde 227'deki istisna durumu hariç olmak üzere hapis cezasına çarptırılır.

Madde 301

İzin almadan bir şehir veya kasabadan diğerine cenaze taşıyanlar, Kabahatler Kanunu'nun 32. maddesi kapsamında cezalandırılır.

Madde 302

Belediyeler tarafından 252 nci madde gereğince sağlık açısından bir sakıncası olmadığı onaylanmadan, sahibi oldukları binalarda oturuma izin veren veya bu binaları kiraya veren kişilere idari para cezası uygulanır.

Madde 303 – Umumi hükümler

Bu madde, kanun kapsamında bahsi geçen 'sıhhat memurlarının' kimler olduğunu tanımlamaktadır.

Madde 304

Bu kanunda belirtilen yönetmelik ve talimatnamelerin, kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde hazırlanıp tamamlanması gerekir. Mevcut düzenlemeler, yeni olanlar yayımlanıncaya kadar ve bu kanuna…

Madde 305

Bu kanun kapsamındaki resmî görevleri yerine getiren hükümet ve belediye doktorları, sağlık memurları ve onların yerine bakan diğer görevliler, yaptıkları işlemler için ilgili kişilerden hiçbir nedenle ücret alamazlar.

Madde 306

Madde 307

Şubat 1331 tarihli kanunla kurulan Meclisi Alii Sıhhi kaldırılmıştır. Bu kurulun çeşitli kanunlar vasıtasıyla verilen görevleri Yüksek Sıhhat Şurası yerine getirecektir.

Madde Ek 1

Bu kanun kapsamındaki suçlarla ilgili olarak 303 üncü maddede belirtilen kişilerce hazırlanan tutanaklar, aksinin ispatlanması durumuna kadar geçerli sayılır.

Madde Ek 2

Kanunun 69 uncu maddesine göre alınan çevre sağlığıyla ilgili önlemlere uymayanlara para cezası uygulanmasını düzenleyen maddedir. Cezanın miktarı, itiraz süreci, ödeme yöntemleri ve zamanında ödenmemesi durumunda…

Madde Ek 3

Belirli yasaklara aykırı hareket ettiği için mahkum olanlar hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 402 nci maddesinin ikinci fıkrası uygulanır. Halk sağlığını ilgilendiren davalar, 3005 sayılı Kanun'daki yer ve zaman…

Madde Geçici 1

127. maddede belirtilen yönetmeliğin, bu maddenin yayımlandığı tarihten itibaren altı ay içinde yürürlüğe girmesi gerekmektedir. Bu yönetmelik yürürlüğe girene kadar mevcut ilgili mevzuat hükümleri uygulanmaya devam…

Madde 308

Bu kanun, yayınlandığı tarihten altı ay sonra yürürlüğe girer.

Madde 309

Bu kanundaki hükümlerin yerine getirilmesiyle İcra Vekilleri Heyeti görevlendirilmiştir.