- Ana sayfa
- Kanun
- 193 sayılı Kanun
- Madde 113
DÖRDÜNCÜ KISIM – Verginin Tarhı › YEDİNCİ BÖLÜM – Ortalama Kar Haddi, Asgari Gayri Safi Hasılat ve
193 sayılı Kanun Madde 113 – Hasılat esaslı kazanç tespiti
GELİR VERGİSİ KANUNU (GVK) · Resmî Gazete 6 Ocak 1961, sayı 10700
Sade özet
Şehir içi yolcu taşıması yapanların, tüm hasılatlarını elektronik sistemler veya zorunlu mali cihazlarla belgelemeleri durumunda, talepleri üzerine hasılatlarının belli bir oranının kazanç kabul edilmesini sağlayan düzenlemedir. Bu yöntemi seçenler için giderler dikkate alınmaz, indirim veya istisna uygulanmaz. Söz konusu hükümler kurumlar vergisi mükellefleri için de geçerlidir.
- Talep edilmesi halinde, gayrisafi hasılatın %10'u vergiye tabi kazanç olarak esas alınır (1. fıkra).
- Taksi işletmecileri için bu yöntem, talep tarihini takip eden yılın başından itibaren en fazla üç yıl süreyle kullanılabilir (2. fıkra).
- Hasılat esaslı kazanç tespit usulünü seçenlerin bu usulden çıkabilmesi için iki yıl geçmesi gerekir (3. fıkra, c bendi).
- VUK m. 353'ün birinci ve ikinci fıkraları gereği bir yılda iki kez ceza kesilenler, ceza yılı ve takip eden iki takvim yılında bu imkandan yararlanamaz.
- Cumhurbaşkanı, %10 olan oranı iki katına kadar artırma, yarısına kadar indirme veya kanuni oranına getirme yetkisine sahiptir.
Kimleri ilgilendirir: Şehir içi yolcu taşımacılığı yapan gerçek kişiler ve kurumlar vergisi mükellefleri.
Kaynak: 193 sayılı GELİR VERGİSİ KANUNU (GVK), m. 113
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
Tam madde metnini göster
(Yeniden Düzenleme:17/7/2019-7186/1 md.)
Şehir içi yolcu taşımacılığı faaliyetinde bulunan ve bu faaliyetlerinden kaynaklanan hasılatlarının tamamını elektronik ücret toplama sistemleri aracılığıyla elde eden mükelleflerin talep etmeleri hâlinde söz konusu faaliyetlerinden elde ettikleri gayrisafi hasılatlarının (25/10/1984 tarihli ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 38 inci maddesi kapsamında hasılat esaslı vergilendirme usulüne göre vergilendirilen mükellefler için hesapladıkları katma değer vergisi dâhil tutarın) %10’u bu faaliyetlerine ilişkin vergiye tabi kazanç olarak esas alınır. Vergiye tabi kazancın bu suretle tespitinde ilgili faaliyete ilişkin giderler dikkate alınmaz ve bu kazanca herhangi bir indirim veya istisna uygulanmaz.
(Ek fıkra:24/6/2026-7587/5 md.) Taksi ile yolcu taşımacılığı faaliyetinde bulunanlardan bu faaliyetlerinden kaynaklanan hasılatlarının tamamını, elektronik ücret toplama sistemleri aracılığı olmaksızın, kullanma zorunluluğu getirilen taksi mali cihazla tespit ve belgelendirmek suretiyle elde edenler de talep etmeleri hâlinde, birinci fıkraya göre tespit edilen kazançları üzerinden vergilendirilir. Bu kapsama girenler, talep tarihini takip eden yılın başından itibaren hasılat esaslı kazanç tespit usulünden en fazla üç yıl süreyle yararlanabilir.
Kazançları bu madde kapsamında tespit edilenlerin;
a) Bu faaliyetlerine ilişkin gider veya maliyetleri, vergiye tabi diğer kazanç veya iratlarının tespitinde dikkate alınmaz.
b) Bu kazançları dışındaki beyana tabi diğer kazanç veya iratları hakkında bu madde hükümleri uygulanmaz.
c) İki yıl geçmedikçe bu usulden çıkmaları mümkün değildir.
4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası hükümleri uyarınca bir takvim yılı içinde iki kez ceza kesilen mükellefler, cezanın kesildiği ve takip eden iki takvim yılına ait kazançları için bu madde hükümlerinden yararlanamaz.
Bu madde hükümleri kurumlar vergisi mükellefleri hakkında da uygulanır.
Cumhurbaşkanı, birinci fıkrada yer alan oranı iki katına kadar artırmaya, birinci fıkra kapsamına girenler bakımından yarısına kadar indirmeye, kanuni oranına getirmeye; Hazine ve Maliye Bakanlığı, maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir.
Değişiklik notları
- (Yeniden Düzenleme:17/7/2019-7186/1 md.)
- (Ek fıkra:24/6/2026-7587/5 md.)
İlgili yargı kararları (0)
Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.
