mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Kanun
  3. 193 sayılı Kanun
  4. Madde 7

BİRİNCİ KISIM – Mükellefiyet › ÜÇÜNCÜ BÖLÜM – Dar Mükellefiyet

193 sayılı Kanun Madde 7 – Kazanç veya iradın Türkiye'de elde edilmesi:

GELİR VERGİSİ KANUNU (GVK) · Resmî Gazete 6 Ocak 1961, sayı 10700

Sade özet

Dar mükelleflerin kazanç ve iratlarının Türkiye'de elde edilip edilmediği, gelirin türüne göre belirlenen farklı şartlara göre tespit edilir. Bu kriterler temel olarak faaliyetin nerede yapıldığına, varlıkların konumuna veya ödemenin Türkiye'de gerçekleşmesine dayanmaktadır.

  • Ticari kazançlar için Türkiye'de işyeri veya daimi temsilci bulunması gerekirken, ihraç edilmek üzere alınan ürünlerin Türkiye'de satılmadan yurt dışına gönderilmesi hariç tutulmuştur (1. bent).
  • Zirai faaliyetlerin Türkiye'de icra edilmesi zirai kazancın burada elde edildiği anlamına gelir (2. bent).
  • Ücretler ile serbest meslek kazançları hizmetin Türkiye'de verilmesi veya değerlendirilmesi durumunda Türkiye'de elde edilmiş sayılır (3. ve 4. bent).
  • Gayrimenkullerin Türkiye'de bulunup kullanılması/değerlendirilmesi ile menkul sermayenin Türkiye'ye yatırılması ilgili iratların burada elde edildiğini gösterir (5. ve 6. bent).
  • Belirli kalemlerde 'değerlendirme', ödemenin Türkiye'de yapılması veya yurt dışında yapılsa bile Türkiye'deki hesaplara intikal ettirilmesi ya da kârdan ayrılmasıdır (son paragraf).

Kimleri ilgilendirir: Dar mükellefiyete tabi olan kişileri ilgilendirir.

Kaynak: 193 sayılı GELİR VERGİSİ KANUNU (GVK), m. 7

Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.

Tam madde metnini göster

(Değişik: 27/3/1969-1137/1 md.) Dar mükellefiyete tabi kimseler bakımından kazanç ve iradın Türkiye'de elde edildiği aşağıdaki şartlara göre tayin olunur:

1. (Değişik: 31/12/1981-2574/1 md.) Ticari kazançlarda: Kazanç sahibinin Türkiye'de işyerinin olması veya daimi temsilci bulundurması ve kazancın bu yerlerde veya bu temsilciler vasıtasiyle sağlanması (Bu şartları haiz olsalar dahi iş merkezi Türkiye'de bulunmayanlardan, ihraç edilmek üzere Türkiye'de satın aldıkları veya imal ettikleri malları Türkiye'de satmaksızın yabancı memleketlere gönderenlerin bu işlerden doğan kazançları Türkiye'de elde edilmiş sayılmaz.)

Türkiye'de satmaktan maksat, alıcı veya satıcının veya her ikisinin Türkiye'de olması veya satış aktinin Türkiye'de yapılmış olmasıdır. İş merkezinden maksat ise, iş bakımından muamelelerin bilfiil toplandığı ve idare edildiği merkezdir.

2. Zirai kazançlarda: Zirai faaliyetlerin Türkiye'de icra edilmesi;

3. Ücretlerde:

a) Hizmetin Türkiye'de ifa edilmiş veya edilmekte olması veya Türkiye'de değerlendirilmesi;

b) (Değişik: 24/12/1980-2361/3 md.) Türkiye'de kain müesseselerin idare meclisi başkan ve üyelerin, denetçilerine, tasfiye memurlarına ait huzur hakkı, aidat, ikramiye ve benzerlerinin Türkiye'de değerlendirilmesi;

4. Serbest meslek kazançlarında: Serbest meslek faaliyetlerinin Türkiye'de icra edilmesi veya Türkiye'de değerlendirilmesi;

5. Gayrimenkul sermaye iratlarında: Gayrimenkulün Türkiye'de bulunması ve bu mahiyetteki mal ve hakların Türkiye'de kullanılması veya Türkiye'de değerlendirilmesi;

6. Menkul sermaye iratlarında: Sermayenin Türkiye'de yatırılmış olması;

7. Diğer kazanç ve iratlarda: Bu kazanç veya iratları doğuran işin veya muamelenin Türkiye'de ifa edilmesi veya Türkiye'de değerlendirilmesi;

Bu maddenin 3 üncü, 4 üncü, 5 inci ve 7 nci bentlerinde sözü edilen değerlendirmeden maksat, ödemenin Türkiye'de yapılması veya ödeme yabancı memlekette yapılmışsa, Türkiye'de ödiyenin veya nam ve hesabına ödeme yapılanın hesaplarına intikal ettirilmesi veya karından ayrılmasıdır.

Resmî kaynakta görüntüle (mevzuat.gov.tr) ↗

Değişiklik notları

  • (Değişik: 27/3/1969-1137/1 md.)
  • (Değişik: 31/12/1981-2574/1 md.)
  • (Değişik: 24/12/1980-2361/3 md.)

İlgili yargı kararları (0)

Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.