- Ana sayfa
- Kanun
- 488 sayılı Kanun
- Madde 11
İKİNCİ BÖLÜM – Vergileme Ölçüleri ve Nispet
488 sayılı Kanun Madde 11 – Belli para gösterme mecburiyeti:
DAMGA VERGİSİ KANUNU · Resmî Gazete 11 Temmuz 1964, sayı 11751
Sade özet
Cari hesap kredileri ve borç devrine ilişkin sözleşmelerde, ödünç verilen veya devredilen tutarın ya da üst sınırın belirtilmesi zorunludur. Bu tutarların yazılmaması durumunda damga vergisi ve cezası, işlemin gerçekleştiği tarihteki cari hesap bakiyesine göre belirlenir.
- Kredi ve borç devrine dair belgelerde para miktarının veya azami haddin gösterilmesi mecburidir.
- Tutar gösterilmezse, damga vergisi ve cezası olayın tarihindeki cari hesap kayıtlarına göre hesaplanıp alınır.
- Vergi ve cezanın ödenmesinden borç verenler, alanlar, devredenler ve lehine devir yapılan kişiler ve kurumlar müteselsilen sorumludur.
Kimleri ilgilendirir: Cari hesap üzerinden kredi kullananlar, borç verenler ve alacak devri yapan kişi veya kurumlar.
Kaynak: 488 sayılı DAMGA VERGİSİ KANUNU, m. 11
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
Tam madde metnini göster
(Değişik: 29/7/1970 - 1318/94 md.)
Cari hesap şeklinde açılan kredilerle her türlü ikrazata ait taahhütname ve mukavelenameler (İskonto ve iştira senetleri taahhütnamesi - Dispans - dahil) ve bunların temlik, yenileme, devir ve değiştirilmesine müteallik bütün kağıtlarda ve keza matlupların devir ve temlikine ilişkin mukavelename ve temliknamelerde ikraz veya temlik edilen para miktarının veya azami haddinin gösterilmesi mecburidir. Gösterilmediği takdirde bu kağıtların her birinden alınması gereken Damga Vergisi ile cezası olayın meydana çıktığı tarihte, ilgili bulunduğu cari hesapta kayıtlı kredi veya ikrazat miktarına göre hesaplanır ve alınır.
Bu vergi ve cezanın ödenmesinde mukriz ve müstakrizlerle temlik eden ve adına temlik yapılan şahıslar ve müesseseler müteselsilen sorumludurlar
Değişiklik notları
- (Değişik: 29/7/1970 - 1318/94 md.)
İlgili yargı kararları (3)
Danıştay 7. Daire
E. 2000/745 K. 2000/3403 · 21 Kasım 2000
Danıştay 7. Daire
E. 1998/3463 K. 1999/2433 · 8 Haziran 1999
Danıştay 7. Daire
E. 1984/3308 K. 1986/2331 · 16 Ekim 1986
