- Ana sayfa
- Kanun
- 5237 sayılı Kanun
- Madde 127
İKİNCİ KİTAP – Özel Hükümler › İKİNCİ KISIM – Kişilere Karşı Suçlar › SEKİZİNCİ BÖLÜM – Şerefe Karşı Suçlar
5237 sayılı Kanun Madde 127 – İsnadın ispatı
TÜRK CEZA KANUNU · Resmî Gazete 12 Ekim 2004, sayı 25611
Sade özet
Bir kimseye isnat edilen ve suç teşkil eden eylemin ispatlanması durumunda faille ilgili ceza verilmez (1. fıkra). Hakarete uğrayan kişi hakkında konuyla ilgili kesinleşmiş bir mahkûmiyet kararı varsa isnat ispatlanmış sayılırken, diğer hallerde ispat isteğinin kabulü kamu yararına veya şikâyetçinin rızasına bağlanmıştır (1. fıkra). Buna karşılık, halihazırda ispatlanmış olan bir fiil üzerinden hakaret edilmesi durumunda ceza verilir (2. fıkra).
- Suç oluşturan fiilin ispat edilmesi halinde kişiye ceza verilmez.
- Hakaret edilen kişi hakkında kesinleşmiş mahkûmiyet kararı olması halinde isnat ispatlanmış sayılır.
- Mahkûmiyet dışındaki hallerde ispat istemi, kamu yararı bulunmasına veya şikâyetçinin razı olmasına bağlıdır.
- İspatı yapılmış bir fiilden söz edilerek hakaret edilmesi durumunda ceza verilir.
Kimleri ilgilendirir: Hakaret suçlaması altında olan kişiler ile hakarete uğradığını iddia edenler.
Kaynak: 5237 sayılı TÜRK CEZA KANUNU, m. 127
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
Tam madde metnini göster
(1) İsnat edilen ve suç oluşturan fiilin ispat edilmiş olması halinde kişiye ceza verilmez. Bu suç nedeniyle hakaret edilen hakkında kesinleşmiş bir mahkûmiyet kararı verilmesi halinde, isnat ispatlanmış sayılır. Bunun dışındaki hallerde isnadın ispat isteminin kabulü, ancak isnat olunan fiilin doğru olup olmadığının anlaşılmasında kamu yararı bulunmasına veya şikayetçinin ispata razı olmasına bağlıdır.
(2) İspat edilmiş fiilinden söz edilerek kişiye hakaret edilmesi halinde, cezaya hükmedilir.
İlgili yargı kararları (0)
Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.
