- Ana sayfa
- Kanun
- 5237 sayılı Kanun
- Madde 219
İKİNCİ KİTAP – Özel Hükümler › ÜÇÜNCÜ KISIM – Topluma Karşı Suçlar › BEŞİNCİ BÖLÜM – Kamu Barışına Karşı Suçlar
5237 sayılı Kanun Madde 219 – Görev sırasında din hizmetlerini kötüye kullanma
TÜRK CEZA KANUNU · Resmî Gazete 12 Ekim 2004, sayı 25611
Sade özet
Dini reislerin görevleri sırasında veya dini sıfatlarını kullanarak devlet yönetimini, kanunları ve hükümet uygulamalarını alenen kötülemeleri, halkı itaatsizliğe teşvik etmeleri veya kişileri yasal haklara aykırı davranmaya zorlamaları durumundaki yaptırımlar düzenlenmiştir. Ayrıca, dini sıfatın kullanılarak işlenen diğer suçlarda cezada artırım öngörülmüştür.
- Vazife başında devlet idaresini, kanunları ve hükümet icraatlarını alenen kötüleyenin cezası bir aydan bir seneye kadar hapis ve adli para cezasıdır veya bunlardan sadece birine hükmedilebilir (1. fıkra).
- Sıfatını kullanarak yönetimi ve kanunları kötüleyen veya halkı itaatsizliğe teşvik edene üç aydan iki seneye kadar hapis, adli para cezası ve geçici veya kalıcı olarak görevden uzaklaştırma ile mali haklardan men cezası verilir (2. fıkra).
- Kişiyi yasal haklara aykırı iş ve sözlere zorlayan veya ikna eden din reis ve memurlarına ikinci fıkradaki cezalar uygulanır (3. fıkra).
- Dini sıfat kullanılarak birinci fıkradaki fiiller dışında başka bir suç işlenirse, o suçun cezası altıda bir oranında artırılır (4. fıkra).
- Kanunun ilgili suçta bu sıfatı zaten dikkate almış olması durumunda ayrıca ceza artırımı yapılmaz (5. fıkra).
Kimleri ilgilendirir: İmam, hatip, vaiz, rahip ve haham gibi dini reisler ile dini görevlilere yönelik düzenlemedir.
Kaynak: 5237 sayılı TÜRK CEZA KANUNU, m. 219
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
Tam madde metnini göster
(1) İmam, hatip, vaiz, rahip, haham gibi dini reislerden biri vazifesini ifa sırasında alenen hükümet idaresini ve Devlet kanunlarını ve hükümet icraatını takbih ve tezyif ederse bir aydan bir seneye kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır veya bunlardan birine hükmolunabilir.
(2) Yukarıdaki fıkrada gösterilen kimselerden biri işbu sıfattan bilistifade hükümetin idaresini ve kanun ve nizam ve emirleri ve dairelerden birine ait olan vazife ve salahiyeti takbih ve tezyife veya halkı kanunlara yahut hükümet emirlerini icraya veya memuru memuriyetinin vazifesi icabına karşı itaatsizliğe tahrik ve teşvik edecek olursa üç aydan iki seneye kadar hapse ve adlî para cezası ve müebbeden veya muvakkaten bilfiil o vazifeyi icradan ve onun menfaat ve aidatını almaktan memnuiyetine hükmolunur.
(3) Kendi sıfatlarından istifade ederek kanuna göre kazanılmış olan haklara muhalif iş ve sözlerde bulunmaya, bir kimseyi icbar ve ikna eden din reis ve memurları hakkında dahi baladaki fıkrada yazılı ceza tertip olunur.
(4) Bunlardan biri dini sıfatından istifade ederek, birinci fıkrada yazılı fiillerden başka bir cürüm işlerse altıda bir miktarı çoğaltılmak şartıyla o cürüm için kanunda yazılı olan ceza ile mahkûm olur.
(5) Şu kadar ki kanun işbu sıfatı esasen nazarıitibara almış ise cezayı çoğaltmaya mahal yoktur.
İlgili yargı kararları (0)
Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.
