mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Kanun
  3. 5237 sayılı Kanun
  4. Madde 35

BİRİNCİ KİTAP – Genel Hükümler › İKİNCİ KISIM – Ceza Sorumluluğunun Esasları › ÜÇÜNCÜ BÖLÜM – Suça Teşebbüs

5237 sayılı Kanun Madde 35 – Suça teşebbüs

TÜRK CEZA KANUNU · Resmî Gazete 12 Ekim 2004, sayı 25611

Sade özet

Bir kimsenin işlemek istediği suçu uygun hareketlerle başlatmasına rağmen, kendi kontrolü dışındaki nedenlerle tamamlayamaması durumu düzenlenen hükümdür (1. fıkra). Bu tür durumlarda, ortaya çıkan zarar veya tehlikenin boyutuna göre failin alacağı cezada belirli miktarlarda indirim yapılır (2. fıkra).

  • Teşebbüs sorumluluğu için suçun kast edilmiş olması, elverişli hareketlerle icraya başlanması ve elinde olmayan nedenlerle tamamlanamaması şarttır (1. fıkra).
  • Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası gerektiren hallerde 14 yıldan 21 yıla kadar hapis cezası verilir (2. fıkra).
  • Müebbet hapis cezası gerektiren hallerde 10 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası verilir (2. fıkra).
  • Diğer tüm hallerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir (2. fıkra).

Kimleri ilgilendirir: İşlemeye başladığı suçu kendi kontrolü dışındaki nedenlerle tamamlayamayan kişiler.

Kaynak: 5237 sayılı TÜRK CEZA KANUNU, m. 35

Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.

Tam madde metnini göster

(1) Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur.

(2) Suça teşebbüs halinde fail, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine ondört yıldan yirmibir yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine on yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Diğer hallerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir.

Resmî kaynakta görüntüle (mevzuat.gov.tr) ↗

İlgili yargı kararları (2)

Yargıtay 8. Ceza Dairesi

E. 2026/4445 K. 2026/11198 · 8 Ekim 2026

Yargıtay 5. Ceza Dairesi

E. 2022/9495 K. 2026/6964 · 16 Haziran 2026