mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Kanun
  3. 5369 sayılı Kanun

5369 sayılı EVRENSEL HİZMET KANUNU

Kanun · Resmî Gazete 25 Haziran 2005, sayı 25856

mevzuat.gov.tr ↗

Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.

BİRİNCİ BÖLÜM – Amaç ve Tanımlar

Madde 1

Bu Kanun, kamu hizmeti özelliğine sahip olan ancak işletmecilerin karşılamakta mali zorluk yaşadığı evrensel hizmetlerin nasıl sağlanacağını ve yürütüleceğini düzenler. Aynı zamanda elektronik haberleşme sektörü ve…

Madde 2 – Tanımlar

Bu madde, Evrensel Hizmet Kanunu içerisinde yer alan temel kavramların neler olduğunu ve hangi anlamda kullanıldığını açıklamaktadır. Özellikle elektronik haberleşme, evrensel hizmet ve ilgili sorumlulara dair teknik…

İKİNCİ BÖLÜM – İlkeler, Yükümlülük ve Hizmet Türleri

Madde 3 – İlkeler

Evrensel hizmetlerin sunumunda ve ilgili düzenlemelerde takip edilecek temel ilkeler belirlenmiştir. Bu kapsamda hizmetin kapsayıcılığı, uygun maliyeti, belirli kalite standartları ve sürekliliği esas alınır.

1 ilgili yargı kararı

Madde 4 – İşletmecinin yükümlülüğü

İşletmeciler, Kanun'da belirtilen evrensel hizmetleri sunmakla yükümlüdür. Ruhsat, izin ve sözleşmelere 3 üncü maddedeki ilkelere aykırı hükümler konulamaz. Belirli teknolojik altyapı çalışmaları ve deniz yoluyla…

Madde 5 – Evrensel hizmetin kapsamı

Bu madde, evrensel hizmet kapsamında yer alan iletişim ve ulaşım hizmetlerinin neler olduğunu belirler. Ayrıca bu kapsamın hangi kriterlere göre ve ne kadar sürede güncellenebileceğini düzenler.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM – Evrensel Hizmetin Gelirleri ve Net Maliyet

Madde 6 – Evrensel hizmetin gelirleri

Bu madde, evrensel hizmetin finansmanı için oluşturulan gelirlerin hangi oranlarda, kimler tarafından ve ne zaman ödeneceğini düzenlemektedir. Toplanan tutarların bütçeye nasıl kaydedileceği, ödenmeyen borçların tahsil…

Madde 7 – Evrensel hizmetin net maliyeti

Bu madde, evrensel hizmetin net maliyetinin nasıl hesaplanacağını, hangi durumlarda yükümlülük şartlarının aranmayacağını ve ödeme süreçlerini düzenlemektedir. Ayrıca, Bakanlık talebiyle Kurum'a tanınan belirleme,…

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM – Geçici ve Son Hükümler

Madde 8

Bu madde, 9.4.1987 tarihli ve 3348 sayılı Ulaştırma Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'a aktarılmıştır.

Madde 10

Madde 11

Madde 12

Ekli (1) sayılı listede yer alan yeni kadrolar oluşturulmuş ve bu kadrolar 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ulaştırma Bakanlığına ait bölümüne eklenmiştir.

Madde Ek 1

Evrensel hizmet gelirleri için işletmecilerin yıllık net satış hasılatı hesaplanırken, yetkilendirmenin başladığı ve bittiği tarihlere göre kıst esası uygulanır. Bu düzenleme ile Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci…

Madde Geçici 1

Evrensel hizmet sağlamakla yükümlü olan işletmecilerin mevcut sözleşme, ruhsat ve izinlerindeki, 3 üncü maddedeki ilkelere aykırı düzenlemelerin en geç bir yıl içinde bu Kanuna uygun hale getirilmesi gerekir.…

Madde Geçici 2

Ulaştırma Bakanlığının bu Kanun kapsamında kendisine verilen görevleri yerine getirmesi için 2005 yılında gereken kadro değişikliklerinin usulünü belirler. Bu değişiklikler, 190 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında…

Madde 13 – Yürürlük

Bu madde, kanunun ne zaman uygulanmaya başlayacağını belirler. İlgili kanun, yayımlandığı tarihte yürürlüğe girmiş sayılır.

Madde 14 – Yürütme

Bu Kanun'da yer alan hükümlerin uygulanmasını ve yürütülmesini sağlayan merci Bakanlar Kurulu'dur.