mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Kanun
  3. 5977 sayılı Kanun
  4. Madde 14

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM – Hukuki Sorumluluk, İdari

5977 sayılı Kanun Madde 14 – Sorumluluğa ilişkin temel ilkeler

BİYOGÜVENLİK KANUNU · Resmî Gazete 26 Mart 2010, sayı 27533

Sade özet

GDO ve ürünleriyle uğraşanlar, aldıkları izinlere bakılmaksızın çevre ve sağlık üzerinde oluşturdukları zararlardan sorumludur. İzinsiz faaliyet yürütenler, ürünleri yanlış kullananlar veya ticari süreçte yer alanlar belirli şartlar altında sorumlu tutulur. Zararla ilgili tazminat hakları belirli sürelerle sınırlandırılmış olup some durumlarda sorumluluk ortadan kalkmaktadır.

  • İzin alınmış olsa dahi GDO faaliyetlerinde bulunanlar insan, hayvan, bitki sağlığı ile çevrenin ve biyolojik çeşitliliğin korunmasına karşı oluşan zararlardan sorumludur (1. fıkra).
  • Karar koşullarına aykırı muamelede bulunanlar ile ticari olarak üreten, işleyen, dağıtan ve pazarlayanlar zararlardan müteselsilen sorumludur (4. fıkra).
  • Tazminat talep hakkı, zararın veya zarar verenin öğrenilmesinden itibaren iki yıl ve her halükarda olayın meydana gelmesinden itibaren yirmi yıl sonra düşer (7. fıkra).
  • Tabii afetler veya zarar görenin ya da üçüncü kişinin ağır kusurundan kaynaklanan hallerde sorumluluk hükümleri uygulanmaz (8. fıkra).
  • GDO'ları muameleye tabi tutanlar, risk değerlendirmesine göre belirlenen tedbir masrafları ile çevreyi eski haline getirme masraflarını karşılamakla yükümlüdür (6. fıkra).

Kimleri ilgilendirir: GDO ve ürünleri ile faaliyet gösteren kişi ve kurumlar ile bu faaliyetler sonucu zarar görenleri ilgilendirir.

Kaynak: 5977 sayılı BİYOGÜVENLİK KANUNU, m. 14

Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.

Tam madde metnini göster

(1) GDO ve ürünleri ile ilgili faaliyetlerde bulunanlar, bu Kanun kapsamında izin almış olsalar dahi, insan, hayvan ve bitki sağlığı ile çevrenin ve biyolojik çeşitliliğin korunması, sürdürülebilirliğinin sağlanmasına karşı oluşan zararlardan sorumludur. Bu sorumluluk, GDO ve ürünlerinin, başvuru ve kararda yer alan koşulları sağlamadığının anlaşılması durumunda zarar oluşmasa dahi geçerlidir.

(2) GDO’ların kapalı alanda kullanımı ve gıda, yem, işleme ve tüketim amacıyla piyasaya sürülmesi, ithalatı ve transit geçişi için izin alma zorunluluğu olduğu halde, bu faaliyetleri izinsiz olarak gerçekleştirenler ile GDO’ları çevreye serbest bırakanlar ve üretenler bu faaliyetler sonucunda meydana gelen her türlü zarardan sorumludur.

(3) Ortaya çıkan bir zararın GDO’lardan kaynaklandığının kabul edilebilmesi için, zararın organizmaların sahip olduğu yeni özelliklerden veya organizmaların yeniden üretiminden veya değiştirilmesinden ya da organizmaların değiştirilmiş materyalinin başka organizmalara geçişinden kaynaklanması gerekir. Zararlardan kaynaklanan sorumluluğun tespitinde; zararların tarım, orman, gıda ve yem ürünlerinin içindeki genetik değişiklikten kaynaklanmış olup olmadığı göz önünde tutulur.

(4) Her ne amaçla olursa olsun piyasaya sürülmüş GDO ve ürünlerini karar koşullarına uygun olmayan bir şekilde muameleye tabi tutmak suretiyle veya başka bir yolla zararın ortaya çıkmasına ya da sonuçlarının ağırlaşmasına sebep olanlarla bunları ticari olarak üretenler, işleyenler, dağıtanlar ve pazarlayanlar bu zararlardan müteselsilen sorumludur.

(5) GDO ve ürünlerini piyasaya süren, ticari olarak işleyen, dağıtan ve pazarlayanlar meydana gelebilecek zararlar ve bunlara ilişkin sorumluluklar hakkında birbirlerini bilgilendirmek zorundadır.

(6) GDO’ları muameleye tabi tutanlar, muamele nedeniyle çevrede zararın meydana gelmemesi veya meydana gelen zararın sonuçlarının ağırlaşmaması için risk değerlendirmesine göre belirlenen tedbirlerin masraflarını karşılamakla yükümlüdür. Sorumlular, çevrenin zarar görmüş veya tahrip olmuş unsurlarının eski haline getirilmesi veya aynı değerdeki unsurların yerine konulması için gerekli masrafları da karşılar.

(7) GDO ve ürünlerinin neden olduğu zararların tazmin edilmesini talep hakkı, zarar görenin, zarardan veya zarar vereni öğrenmesinden itibaren iki yıl ve her halükarda zararı doğuran olayın meydana gelmesinden itibaren yirmi yıl sonra düşer.

(8) Zararın sel, dolu, heyelan, deprem gibi tabii afetlerden veya zarar görenin ya da üçüncü kişinin ağır kusurundan kaynaklandığının tespit edilmesi halinde sorumluluk hükümleri uygulanmaz.

Resmî kaynakta görüntüle (mevzuat.gov.tr) ↗

İlgili yargı kararları (0)

Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.