mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Kurum ve Kuruluş Yönetmeliği
  3. HAVA KALİTESİNİN KORUNMASI AMACIYLA KATI YAKITLARIN KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ

HAVA KALİTESİNİN KORUNMASI AMACIYLA KATI YAKITLARIN KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ

Kurum ve Kuruluş Yönetmeliği · Resmî Gazete 16 Eylül 2026, sayı 33372

mevzuat.gov.tr ↗

Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.

BİRİNCİ BÖLÜM – Başlangıç Hükümleri

Madde 1 – Amaç

Bu Yönetmelik, hava kalitesini korumak amacıyla yerli ve ithal katı yakıtların nasıl kontrol edileceğine dair yöntemleri ve temel kuralları belirlemektedir.

Madde 2 – Kapsam

Bu Yönetmelik; yerli ve ithal katı yakıtların özelliklerini, belgelendirme süreçlerini, iç piyasaya sürülmesini ve kullanımını düzenler. Belirli yakıt türleri ve bazı çalışma ortamları bu düzenlemenin kapsamı dışında…

Madde 3 – Dayanak

Bu Yönetmelik, 2872 sayılı Çevre Kanunu ile 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 103 ve 104. maddeleri temel alınarak hazırlanmıştır.

Madde 4 – Tanımlar

Bu madde, hava kalitesinin korunması amacıyla katı yakıtların kontrolüne ilişkin yönetmelikte kullanılan terimlerin, belgelerin, kurumların ve teknik kavramların anlamlarını açıklamaktadır.

İKİNCİ BÖLÜM – İthal Katı Yakıtlar ve Uygunluk Değerlendirmesi

Madde 5 – Katı yakıtların ithalatı ve uygunluk değerlendirmesi

Katı yakıtların ithalat süreci, kayıt belgelerine sahip firmalar aracılığıyla ve ürünlerin EK-1'deki standartlara uygunluğunu gösteren Uygunluk Belgesi temin edilmesiyle yürütülür. Belirli şartları taşıyan tesislere ve…

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM – Yerli Katı Yakıt Üretim Beyanı ve Uygunluk Değerlendirmesi

Madde 6 – Yerli katı yakıt üretim beyan kaydı ve beyanı

Yerli katı yakıt üreticilerinin sisteme kayıt süreçlerini, yakıtların analiz ve beyan yöntemlerini ve satış şartlarını belirler. Ayrıca, belirli tesislerin kullanabileceği yakıt kalitesine yönelik tolerans limitlerini…

Madde 7 – Uygunluk belgesinin düzenlenmesi

EK-1’deki Tablo 8'de yer alan katı yakıtların satılabilmesi veya üretildiği tesiste kullanılabilmesi için üreticilerin KYM üzerinden il müdürlüğüne başvurarak Uygunluk Belgesi almaları gerekir. Bu belgeler, kullanım…

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM – Petrol Koku Kullanımı ve Tahsisatı

Madde 8 – Petrol koku tahsisatı

Petrol koku tahsisatının hangi belgelerin bulunduğu ve belirli izleme sistemlerinin kullanıldığı tesislere yapılacağı düzenlenmiştir. Ayrıca yerli ve ithal petrol kokunun kullanım şartları ile ithal petrol koku için…

Madde 9 – Petrol koku tahsisat belgesi

Petrol koku kullanmak isteyen veya hali hazırda kullanan tesislerin başvuru süreçleri, belge türleri ve kota belirleme yöntemleri düzenlenmiştir. Belgelerin geçerlilik süreleri, teknik şartlar ve uygunsuzluk…

BEŞİNCİ BÖLÜM – Katı Yakıtların Depolanması, Taşınması ve Piyasaya Arzı

Madde 10 – Katı yakıtların depolanması ve taşınması

Katı yakıtların sadece KYM'de kayıtlı depolarda saklanması zorunludur. İthal edilen yakıtların karışmadan ve belirgin bilgilendirme levhalarıyla depolanması gerekmektedir. Depo değişikliklerinin il müdürlüğüne…

Madde 11 – Katı yakıtların piyasaya arz edilmesi

Bu madde, katı yakıtların piyasaya sürülmesi, satışı ve dağıtımı için gerekli olan belge zorunluluklarını ve uygulama şartlarını belirler. Isınma ve sanayi amaçlı yakıtlar için farklı izin süreçleri getirilmiş olup,…

Madde 12 – Katı yakıtın torbalanması

Isınma amaçlı katı yakıtların torbalanma standartlarını, uygulama yerlerini ve yakıt türüne göre kullanılan torba renklerini belirleyen hükümdür. Bu yakıtların piyasaya arz edilmesi için Uygunluk Belgesi alma şartı…

Madde 13 – Boyutlandırma aşamasında açığa çıkan toz kömürlerin kullanılması

Isınma amacıyla ithal edilen veya lavvar tesislerinde oluşan toz kömürlerin hangi şartlarda sanayi tesislerinde veya briket fabrikalarında kullanılabileceğini belirler. İthal toz kömürlerin sevkiyatından önce KYM…

Madde 14 – Katı yakıt dağıtıcısı, satıcısı ve satış izin belgesi

Katı yakıt dağıtıcısı, satıcısı ve satış izin belgesi almak isteyenlerin KYM üzerinden ilgili il müdürlüğüne başvurması gerekmektedir. Başvuruların uygun görülmesi durumunda belgeler sistem üzerinden düzenlenir. Satış…

Madde 15 – Diğer hükümler

Kamu kurumlarının kullandıkları yakıtların yönetmeliğe uygun olması gerektiğini ancak Satış İzin Belgesi gerekmediğini düzenler. Şirket bilgilerindeki değişikliklerin bildirimi, sanayi tipi biyoyakıt kullanımı ve yakıt…

ALTINCI BÖLÜM – Piyasa Gözetimi

Madde 16 – Numune alma ve analiz

Katı yakıtların uygunluğunu tespit etmek amacıyla yapılacak numune alma ve analiz süreçlerinin nasıl yürütüleceği ve maliyetlerinin kim tarafından karşılanacağı belirlenmiştir. Ayrıca, belirli zaman aralıklarında ve…

Madde 17 – Analiz sonuçları ve uygulama

Katı yakıtların uygunluk değerlendirmesi ve piyasa denetimi sürecindeki sorumluları belirleyerek, standartlara uymayan yakıtların tespitinden sonraki süreci düzenler. Analiz sonuçları uygun çıkmayan yakıtların satışı…

YEDİNCİ BÖLÜM – Denetim ve İdari Yaptırım

Madde 18 – Denetim

Katı yakıtların denetimlerinin kimler tarafından, hangi kapsamda ve hangi kurallara göre yapılacağını belirler.

Madde 19 – İdari yaptırım

Bu madde, katı yakıtlarla ilgili izin ve belgelere aykırı hareket eden veya bildirim yükümlülüklerini yerine getirmeyenlere uygulanacak idari yaptırımları düzenlemektedir. Aykırılıklara göre farklı kanuni cezalar…

SEKİZİNCİ BÖLÜM – Çeşitli ve Son Hükümler

Madde 20 – Tereddütlerin giderilmesi

Bu yönetmeliğin uygulanmasına dair tereddütleri giderme, uygulama sürecini düzenleme ve alt düzenlemeler oluşturma yetkisi Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığına verilmiştir.

Madde Geçici 1 – Mevcut belgelerin geçerliliği

Bu yönetmelik yayınlanmadan önce alınmış olan uygunluk izin belgesi, satış izin belgesi, dağıtıcı kayıt belgesi, katı yakıt satıcısı kayıt belgesi ve katı yakıt ithalatçısı kayıt belgesinin geçerliliği 30/6/2027…

Madde Geçici 2 – Katı biyoyakıtlar için uygulama takvimi

Belirli atıkların katı biyoyakıt olarak kullanılmaya devam etme şartlarını, gerekli standart analizlerinin nasıl yapılacağını ve uyumsuz yakma sistemleri için tanınan süreyi düzenleyen geçici hükümdür.

Madde Geçici 3 – Yerli kömür kullanan tesisler

Çevre izni bulunan tesisler için 6. maddenin beşinci fıkrası hükmü, ilk çevre izni yenileme sürecinde uygulanacaktır.

Madde 21 – Yürürlük

Bu yönetmeliğin çoğu hükmü yayımı tarihinde, ancak 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası 1/6/2028 tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 22 – Yürütme

Bu Yönetmelik hükümlerinin yürütülmesinden Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanı sorumludur.