İKİNCİ KISIM – Meslekdaşların hastaları ile münasebetleri
TIBBİ DEONTOLOJİ NİZAMNAMESİ Madde 20
TIBBİ DEONTOLOJİ NİZAMNAMESİ · Resmî Gazete 19 Şubat 1960, sayı 10436
Sade özet
Tabip ve diş tabipleri, faydasız olduğunu bildikleri ilaçları veremezler; ancak kesin tedavinin mümkün olmadığı durumlarda teselli amacıyla bazı ilaçlar önerebilirler. Ayrıca, hastaların mali durumlarını gözeterek gereksiz masraflardan kaçınmaları ve hastanın karşılayamayacağı tedavileri tavsiye etmemeleri gerekir.
- Faydası olmadığını bildiği ilacın verilmesi yasaktır.
- Esaslı tedavinin mümkün olmadığı hallerde teselli amaçlı ilaç önerilebilir.
- Maddi durumu yetersiz olanlara, mutlak zaruret dışında pahalı teselli ilaçları verilemez.
- Lüzumsuz ve fuzuli masraf yaptırmak yasaktır.
- Hastanın mali gücünün yetmeyeceği veya faydası olmayacak tedaviler tavsiye edilemez.
Kimleri ilgilendirir: Tabipler, diş tabipleri ve hastalar.
Kaynak: TIBBİ DEONTOLOJİ NİZAMNAMESİ (Tüzük), m. 20
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
Tam madde metnini göster
Tabip ve diş tabibi, faydasızlığını bildiği bir ilacı, hastaya veremez. Ancak, esaslı bir tedavi yapılması mümkün olmayan hallerde, teselli bakımından bazı ilaçlar tavsiye edebilir.
Mali vaziyetleri müsait olmayan hastalara, mutlak zaruret olmadıkça, pahalı teselli ilaçları verilmesi caiz değildir.
Tabip ve diştabibi, hastaya lüzumsuz ve fuzuli masraflar yaptırmıyacağı gibi faydası olmayacağını ve hastanın mali kudretinin kafi gelmiyeceğini bildiği bir tedaviyi tavsiye edemez.
İlgili yargı kararları (0)
Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.
