- Ana sayfa
- Cumhurbaşkanlığı ve Bakanlar Kurulu Yönetmeliği
- BİNALARIN YANGINDAN KORUNMASI HAKKINDA YÖNETMELİK
- Madde 31
ÜÇÜNCÜ KISIM – Kaçış Yolları, Kaçış Merdivenleri ve Özel Durumlar
BİNALARIN YANGINDAN KORUNMASI HAKKINDA YÖNETMELİK Madde 31 – Kaçış Yolları
BİNALARIN YANGINDAN KORUNMASI HAKKINDA YÖNETMELİK · Resmî Gazete 19 Aralık 2007, sayı 26735
Sade özet
Bu madde, binalardaki kaçış yollarının tanımını yaparak neleri kapsadığını ve nasıl planlanması gerektiğini düzenlemektedir. Kaçış yollarının belirlenmesinde binanın kullanım amacı ve kullanıcı sayısı gibi kriterlerin esas alındığı belirtilmiştir.
- Asansörler kaçış yolu olarak kabul edilmez (2. fıkra).
- Kaçış yollarının belirlenmesinde yapının kullanım sınıfı, kullanıcı yükü, kat alanı ve kapasitesi esas alınır (3. fıkra).
- Farklı amaçlarla kullanılan yapılarda, en sıkı kaçış gerekleri olan kullanım tipi baz alınır veya bölümler için ayrı belirlemeler yapılır (5. fıkra).
- Tuvaletler, soyunma odaları, depolar ve personel kantinleri gibi bazı alanlar kullanıcı yükü hesaplamalarına dahil edilmeyebilir (6. fıkra).
- Kullanıcı sayısı 50 kişiyi geçen katlarda, kaçış yollarının kapasite ve sayı bakımından en az yarısının korunmuş olması gerekir (7. fıkra).
Kimleri ilgilendirir: Bina sahiplerini, mimarları, mühendisleri ve bina kullanıcılarını ilgilendirir.
Kaynak: BİNALARIN YANGINDAN KORUNMASI HAKKINDA YÖNETMELİK (Cumhurbaşkanlığı ve Bakanlar Kurulu Yönetmeliği), m. 31
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
Tam madde metnini göster
(1) Kaçış yolları, bir yapının herhangi bir noktasından yer seviyesindeki caddeye kadar olan devamlı ve engellenmemiş yolun tamamıdır. Kaçış yolları kapsamına;
a) Oda ve diğer bağımsız mekânlardan çıkışlar,
b) Her kattaki koridor ve benzeri geçitler,
c) Kat çıkışları,
ç) Zemin kata ulaşan merdivenler,
d) Zemin katta merdiven ağızlarından aynı katta yapı son çıkışına götüren yollar,
e) Son çıkış,
dâhildir.
(2) Asansörler kaçış yolu olarak kabul edilmez.
(3) Kaçış yollarının belirlenmesinde yapının kullanım sınıfı, kullanıcı yükü, kat alanı, çıkışa kadar alınacak yol ve çıkışların kapasitesi esas alınır. Her katta, o katın kullanıcı yüküne ve en uzun kaçış uzaklığına göre çıkış imkânları sağlanır.
(4) (Değişik: 10/8/2009-2009/15316 K.) Kaçış merdivenleri bodrum katlar dahil bütün katlara hizmet verebilir.
(5) Değişik bölümleri veya katları, değişik tipte kullanımlar için tasarlanan veya içinde aynı zamanda değişik amaçlı kullanımların sürdürüldüğü yapılarda, yapı bütününe veya kat bütününe ilişkin gerekler, en sıkı kaçış gerekleri olan kullanım tipi esas alınarak tespit edilir veya her bir yapı bölümüne ilişkin gerekler ayrı ayrı belirlenir.
(6) Tuvaletler, soyunma odaları, depolar ve personel kantinleri gibi mekânlar, holler ve koridorlar gibi diğer mekânlara hizmet veren ancak diğer mekânlar ile aynı katta olduğu hâlde aynı zamanda kullanılmayan mekânların döşeme alanları, yer aldıkları katın kullanıcı yükü hesaplanmalarında dikkate alınmayabilir.
(7) (Değişik: 16/3/2015-2015/7401 K.) Bir katı geçmeyen açık merdivenler ile bir kat inilerek veya çıkılarak bina dışına tahliyesi olan kata ulaşılan yürüyen merdivenler ve rampalar, bina dışına ulaşım noktasına veya korunmuş kaçış noktasına olan uzaklıklar, tek yönde ve iki yönde korunmuş kaçış yollarına olan uzaklıklar ve Ek-5/B’de belirtilen uzaklıklara uygun olmak şartıyla, kaçış yolu olarak kabul edilir. Ancak kullanıcı sayısı 50 kişiyi geçen katlarda kaçış yollarının kapasite ve sayı bakımından en az yarısının korunmuş olması gerekir.
Değişiklik notları
- (Değişik: 10/8/2009-2009/15316 K.)
- (Değişik: 16/3/2015-2015/7401 K.)
İlgili yargı kararları (0)
Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.
