mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Cumhurbaşkanlığı ve Bakanlar Kurulu Yönetmeliği
  3. EVLENDİRME YÖNETMELİĞİ
  4. Madde 27

ALTlNCI BÖLÜM – Evlenme Töreni

EVLENDİRME YÖNETMELİĞİ Madde 27 – Evlenmede Aleniyet, Usul ve Şekil

EVLENDİRME YÖNETMELİĞİ · Resmî Gazete 7 Kasım 1985, sayı 18921

Sade özet

Evlenme işlemi, yetkili bir memur huzurunda, en az iki tanık eşliğinde ve tarafların bizzat katılımıyla aleni olarak gerçekleştirilir. Memurun sorularına tarafların olumlu yanıt vermesi ve tanıkların bunu doğrulamasıyla işlem tamamlanır ve belgeler imzalanır. Vekalet yoluyla evlenme yapılamaz. Konuşma engeli olanlar veya Türkçe bilmeyen yabancılar için özel iletişim ve tercüman yöntemleri belirlenmiştir.

  • Evlenme, yetkili memur önünde, en az iki tanıkla ve tarafların bizzat huzurunda aleni yapılır (1. fıkra).
  • Vekaletle evlenme yapılamaz (3. fıkra).
  • Tarafların memura müspet cevap vermesi ve şahitlerin bunu doğrulaması durumunda evlenme kütüğü taraflar, şahitler ve memur tarafından imzalanır (4. fıkra).
  • Sağır ve dilsizler işaretle veya okuma yazma biliyorlarsa yazılı olarak beyanda bulunabilirler (5. fıkra).
  • Türkçe bilmeyen yabancılar için Türkiye tarafından tanınan devletlerin birinci resmi dilini bilen bir tercümanın tören yerinde bulundurulması gerekir (6. fıkra).

Kimleri ilgilendirir: Evlenecek kişiler, nikah şahitleri ve evlendirme memurlarını ilgilendirir.

Kaynak: EVLENDİRME YÖNETMELİĞİ (Cumhurbaşkanlığı ve Bakanlar Kurulu Yönetmeliği), m. 27

Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.

Tam madde metnini göster

(Değişik birinci fıkra: 16/11/2006-2006/11269 K.) Evlenme, evlendirmeye yetkili bir görevli önünde en az iki tanıkla birlikte ve bizzat tarafların huzuru ile aleni olarak yapılır.

Davetli bulunmaması, evlenmenin aleni yapılmadığı manasına gelmez.

Vekaletle evlenme yapılamaz.

Evlendirme memuru önceden tesbit edilen yer ve zamanda tarafların ve şahitlerin önünde kadın ve erkekten her birine ayrı ayrı olmak üzere birbirleriyle evlenmek isteyip istemediklerini

sorar. Her birinin müsbet cevap vermesi ve bu cevapların iki şahit tarafından da duyulduğunun doğrulanması üzerine, evlenmenin kanuna uygun olarak yapılmış olduğunu yüksek sesle açıkladıktan sonra evlenme kütüğünü taraflara ve şahitlere imza ettirir ve kendisi de tarih ve saat koyarak imzalar.

(Değişik beşinci fıkra: 16/11/2006-2006/11269 K.) Sağır ve dilsizler işaretle cevap verebilirler. Evlendirme memuru lüzum görürse, işaretlerden anlayan bir kişinin aracılığını daha önceden isteyebilir. Bu durumda taraflar aracı bulundurmak zorundadırlar. Sağır ve dilsizler okuma yazma biliyorlarsa, beyanları yazılı olarak kabul edilir.

Yabancılar Türkçe bilmedikleri takdirde, evlendirme memuru, Türk devletince tanınmış devletlerin birinci resmi dili olması kaydıyla bu dili bilen tercüman kullanabilir. Taraflarca bu tercüman daha önceden tören yerinde bulundurulur.

Resmî kaynakta görüntüle (mevzuat.gov.tr) ↗

Değişiklik notları

  • (Değişik birinci fıkra: 16/11/2006-2006/11269 K.)
  • (Değişik beşinci fıkra: 16/11/2006-2006/11269 K.)

İlgili yargı kararları (0)

Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.