- Ana sayfa
- Kanun
- 4721 sayılı Kanun
- Madde 182
İKİNCİ KİTAP – AİLE HUKUKU › BİRİNCİ KISIM – EVLİLİK HUKUKU › İKİNCİ BÖLÜM – BOŞANMA
4721 sayılı Kanun Madde 182 – 1. Hâkimin takdir yetkisi
TÜRK MEDENİ KANUNU · Resmî Gazete 8 Aralık 2001, sayı 24607
Sade özet
Boşanma veya ayrılık kararı verilirken mahkeme, ilgili taraflardan görüş alarak ana ve babanın çocukla olan kişisel ilişkilerini düzenler. Velayeti almayan eşin çocukla ilişkisinde çocuğun sağlık, eğitim ve ahlaki yararları temel alınır ve bu eş masraflara gücü oranında katkıda bulunur. Düzenlenen kişisel ilişkiye uyulmaması durumunda, çocuğun menfaatine aykırı değilse velayetin değiştirilebileceği bildirilir. Ayrıca talep edilirse, gelecek yıllardaki gider ödemelerinin miktarı tarafların durumuna göre belirlenebilir.
- Çocuk vesayet altındaysa vasinin ve vesayet makamının düşüncesi alınır.
- Kişisel ilişki düzenlemesi yerine getirilmezse, çocuğun menfaatine aykırı olmamak kaydıyla velayetin değiştirilebileceği ihtar edilir (2. fıkra).
- Velayeti almayan eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.
- Gelecek yıllarda ödenecek gider miktarları, istek üzerine tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre karara bağlanabilir.
Kimleri ilgilendirir: Boşanma veya ayrılık sürecindeki ebeveynler ve çocukları ilgilendirir.
Kaynak: 4721 sayılı TÜRK MEDENİ KANUNU, m. 182
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
Tam madde metnini göster
Mahkeme boşanma veya ayrılığa karar verirken, olanak bulundukça ana ve babayı dinledikten ve çocuk vesayet altında ise vasinin ve vesayet makamının düşüncesini aldıktan sonra, ana ve babanın haklarını ve çocuk ile olan kişisel ilişkilerini düzenler.
(Ek ikinci fıkra:24/11/2021-7343/37 md.) Mahkeme, kararında kişisel ilişki düzenlemesinin gereklerinin yerine getirilmemesi hâlinde, çocuğun menfaatine aykırı olmamak kaydıyla velayetin değiştirilebileceğini ihtar eder.
Velâyetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlâk bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.
Hâkim, istem hâlinde irat biçiminde ödenmesine karar verilen bu giderlerin gelecek yıllarda tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre ne miktarda ödeneceğini karara bağlayabilir.
Değişiklik notları
- (Ek ikinci fıkra:24/11/2021-7343/37 md.)
İlgili yargı kararları (0)
Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.
