- Ana sayfa
- Kanun
- 5271 sayılı Kanun
- Madde 101
BİRİNCİ KİTAP – Genel Hükümler › DÖRDÜNCÜ KISIM – Koruma Tedbirleri › İKİNCİ BÖLÜM – Tutuklama
5271 sayılı Kanun Madde 101 – Tutuklama kararı
CEZA MUHAKEMESİ KANUNU · Resmî Gazete 17 Aralık 2004, sayı 25673
Sade özet
Soruşturma aşamasında savcının istemiyle sulh ceza hâkimi, kovuşturma aşamasında ise savcının istemiyle veya mahkemenin kendiliğinden aldığı kararla kişi tutuklanabilir. Tutuklama, tutukluluğun devamı veya tahliye talebinin reddi kararlarında belirli şartların somut delillerle gerekçelendirilmesi gerekir. Tutuklama sürecinde şüpheli veya sanığın müdafi yardımından yararlanması zorunludur. Bu madde ve 100 üncü madde uyarınca verilen kararlara itiraz yolu açıktır.
- Tutuklama kararı soruşturmada savcı istemiyle sulh ceza hâkimi tarafından, kovuşturmada ise savcı istemiyle veya mahkemece re'sen verilir (1. fıkra).
- Kararlarda kuvvetli suç şüphesi, tutuklama nedenleri, ölçülülük ve adli kontrolün yetersiz kaldığı somut olgularla açıkça gösterilmelidir (2. fıkra).
- Tutuklama istenildiğinde şüpheli veya sanık, kendi seçeceği veya baronun görevlendireceği bir müdafiin yardımından yararlanır (3. fıkra).
- Tutuklama kararı verilmediği takdirde şüpheli veya sanık derhâl serbest bırakılır (4. fıkra).
- Bu madde ile 100 üncü madde gereğince verilen kararlara itiraz edilebilir (5. fıkra).
Kimleri ilgilendirir: Şüpheliler, sanıklar, Cumhuriyet savcıları ve hakimler.
Kaynak: 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 101
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
Tam madde metnini göster
(1) Soruşturma evresinde şüphelinin tutuklanmasına Cumhuriyet savcısının istemi üzerine sulh ceza hâkimi tarafından, kovuşturma evresinde sanığın tutuklanmasına Cumhuriyet savcısının istemi üzerine veya re'sen mahkemece karar verilir. Bu istemlerde mutlaka gerekçe gösterilir ve adlî kontrol uygulamasının yetersiz kalacağını belirten hukukî ve fiilî nedenlere yer verilir.
(2) (Değişik: 2/7/2012-6352/97 md.) Tutuklamaya, tutuklamanın devamına veya bu husustaki bir tahliye isteminin reddine ilişkin kararlarda;
a) Kuvvetli suç şüphesini,
b) Tutuklama nedenlerinin varlığını,
c) Tutuklama tedbirinin ölçülü olduğunu,
d) (Ek:8/7/2021-7331/14 md.) Adli kontrol uygulamasının yetersiz kalacağını,
gösteren deliller somut olgularla gerekçelendirilerek açıkça gösterilir. Kararın içeriği şüpheli veya sanığa sözlü olarak bildirilir, ayrıca bir örneği yazılmak suretiyle kendilerine verilir ve bu husus kararda belirtilir.
(3) Tutuklama istenildiğinde, şüpheli veya sanık, kendisinin seçeceği veya baro tarafından görevlendirilecek bir müdafiin yardımından yararlanır.
(4) Tutuklama kararı verilmezse, şüpheli veya sanık derhâl serbest bırakılır.
(5) Bu madde ile 100 üncü madde gereğince verilen kararlara itiraz edilebilir.
Değişiklik notları
- (Değişik: 2/7/2012-6352/97 md.)
- (Ek:8/7/2021-7331/14 md.)
İlgili yargı kararları (0)
Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.
