mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Kanun
  3. 5271 sayılı Kanun
  4. Madde 223

ÜÇÜNCÜ KİTAP – Kovuşturma Evresi › İKİNCİ KISIM – Kamu Davasının Sona Ermesi › BİRİNCİ BÖLÜM – Duruşmanın Sona Ermesi ve Hüküm

5271 sayılı Kanun Madde 223 – Duruşmanın sona ermesi ve hüküm

CEZA MUHAKEMESİ KANUNU · Resmî Gazete 17 Aralık 2004, sayı 25673

Sade özet

Duruşmanın sona ermesiyle birlikte mahkeme; beraat, mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşmesi kararlarıyla hüküm kurar. Maddede, bu farklı karar türlerinin hangi şartlar altında verileceği belirlenmiştir.

  • Beraat kararı; fiilin suç tanımında olmaması, sanığın işlemediğinin sabit olması, kast veya taksir yokluğu, hukuka uygunluk nedeni veya suçun işlendiğinin sabit olmaması durumlarında verilir (2. fıkra).
  • Yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, zorunluluk hali, cebir, tehdit veya meşru savunmada sınırın aşılması gibi kusuru ortadan kaldıran hallerde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilir (3. fıkra).
  • Etkin pişmanlık, şahsi cezasızlık, karşılıklı hakaret veya haksızlık içeriğinin azlığı durumlarında da ceza verilmesine yer olmadığına karar verilir (4. fıkra).
  • Suçun işlendiği sabit olduğunda mahkûmiyet kararı verilir veya bunun yanında güvenlik tedbirine hükmedilir (5. ve 6. fıkralar).
  • Aynı fiil için önceden hüküm veya dava varsa davanın reddine; TCK'daki düşme sebepleri veya soruşturma/kovuşturma şartlarının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığında davanın düşmesine karar verilir (7. ve 8. fıkralar).

Kimleri ilgilendirir: Ceza muhakemesinde yargılanan sanıkları ve karar verecek olan mahkemeleri ilgilendirir.

Kaynak: 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 223

Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.

Tam madde metnini göster

(1) Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.

(2) Beraat kararı;

a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması,

b) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması,

c) Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması,

d) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen, olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması,

e) Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması,

Hallerinde verilir.

(3) Sanık hakkında;

a) Yüklenen suçla bağlantılı olarak yaş küçüklüğü, akıl hastalığı veya sağır ve dilsizlik hali ya da geçici nedenlerin bulunması,

b) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/30 md.) Yüklenen suçun hukuka aykırı fakat bağlayıcı emrin yerine getirilmesi suretiyle veya zorunluluk hali ya da cebir veya tehdit etkisiyle işlenmesi,

c) Meşru savunmada sınırın heyecan, korku ve telaş nedeniyle aşılması,

d) Kusurluluğu ortadan kaldıran hataya düşülmesi,

Hallerinde, kusurunun bulunmaması dolayısıyla ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilir.

(4) İşlenen fiilin suç olma özelliğini devam ettirmesine rağmen;

a) Etkin pişmanlık,

b) Şahsî cezasızlık sebebinin varlığı,

c) Karşılıklı hakaret,

d) İşlenen fiilin haksızlık içeriğinin azlığı,

Dolayısıyla, faile ceza verilmemesi hallerinde, ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilir.

(5) Yüklenen suçu işlediğinin sabit olması halinde, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilir.

(6) Yüklenen suçu işlediğinin sabit olması halinde, belli bir cezaya mahkûmiyet yerine veya mahkûmiyetin yanı sıra güvenlik tedbirine hükmolunur.

(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.

(8) Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.

(9) Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.

(10) Adlî yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararı kanun yolu bakımından hüküm sayılır.

Resmî kaynakta görüntüle (mevzuat.gov.tr) ↗

Değişiklik notları

  • (Değişik: 25/5/2005 - 5353/30 md.)

İlgili yargı kararları (20)

İlk Derece Mahkemesi İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2026/425 K. 2026/817 · 20 Ekim 2026 · fıkra 2-e

İlk Derece Mahkemesi İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2014/86 K. 2026/892 · 16 Ekim 2026 · fıkra 2-a

Yargıtay 8. Ceza Dairesi

E. 2024/22245 K. 2026/11365 · 14 Ekim 2026 · fıkra 8

Yargıtay 8. Ceza Dairesi

E. 2026/4502 K. 2026/11408 · 14 Ekim 2026 · fıkra 2-c

Yargıtay 8. Ceza Dairesi

E. 2026/1421 K. 2026/11330 · 13 Ekim 2026 · fıkra 2-e

Yargıtay 8. Ceza Dairesi

E. 2026/6508 K. 2026/11304 · 13 Ekim 2026 · fıkra 2-a

Yargıtay 8. Ceza Dairesi

E. 2026/8822 K. 2026/11311 · 13 Ekim 2026 · fıkra 8

Yargıtay 8. Ceza Dairesi

E. 2026/6474 K. 2026/11305 · 13 Ekim 2026 · fıkra 2-c

Yargıtay 8. Ceza Dairesi

E. 2025/356 K. 2026/11255 · 12 Ekim 2026 · fıkra 2-e

Yargıtay 8. Ceza Dairesi

E. 2026/6307 K. 2026/11249 · 12 Ekim 2026 · fıkra 2-e

Yargıtay 8. Ceza Dairesi

E. 2026/6429 K. 2026/11266 · 12 Ekim 2026 · fıkra 2-e

Yargıtay 11. Ceza Dairesi

E. 2023/662 K. 2026/8858 · 12 Ekim 2026 · fıkra 8

Yargıtay 8. Ceza Dairesi

E. 2026/5031 K. 2026/11264 · 12 Ekim 2026 · fıkra 2-a

Yargıtay 11. Ceza Dairesi

E. 2024/5753 K. 2026/8861 · 12 Ekim 2026 · fıkra 2-e

Yargıtay 8. Ceza Dairesi

E. 2026/5048 K. 2026/11193 · 8 Ekim 2026 · fıkra 2-e

Yargıtay 11. Ceza Dairesi

E. 2022/647 K. 2026/8829 · 8 Ekim 2026 · fıkra 8

Bölge Adliye Mahkemesi Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

E. 2025/769 K. 2026/1263 · 8 Ekim 2026 · fıkra 2-e

Yargıtay 8. Ceza Dairesi

E. 2024/25834 K. 2026/11147 · 7 Ekim 2026 · fıkra 8

Yargıtay 11. Ceza Dairesi

E. 2022/7596 K. 2026/8786 · 7 Ekim 2026

Yargıtay 8. Ceza Dairesi

E. 2026/4505 K. 2026/11134 · 7 Ekim 2026 · fıkra 2-c