- Ana sayfa
- Kanun
- 6098 sayılı Kanun
- Madde 177
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM – Borçların ve Borç İlişkilerinin Sona Ermesi, Zamanaşımı
6098 sayılı Kanun Madde 177
TÜRK BORÇLAR KANUNU · Resmî Gazete 4 Şubat 2011, sayı 27836
Sade özet
Sözleşme yapılırken verilen para, aksi belirtilmedikçe cayma parası değil, sözleşmenin kurulduğunun kanıtı sayılır. Aksine bir sözleşme veya yerel adet yoksa bu tutar asıl borçtan düşülür.
- Sözleşme sırasında verilen para, kural olarak sözleşmenin yapıldığının kanıtı kabul edilir.
- Bağlanma parası, aksine sözleşme veya yerel adet olmadıkça esas alacaktan düşülür.
Kimleri ilgilendirir: Sözleşme yapan tarafları ilgilendirir.
Kaynak: 6098 sayılı TÜRK BORÇLAR KANUNU, m. 177
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
Tam madde metnini göster
Sözleşme yapılırken bir kimsenin vermiş olduğu bir miktar para, cayma parası olarak değil sözleşmenin yapıldığına kanıt olarak verilmiş sayılır.
Aksine sözleşme veya yerel âdet olmadıkça, bağlanma parası esas alacaktan düşülür.
İlgili yargı kararları (0)
Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.
