- Ana sayfa
- Kanun
- 6098 sayılı Kanun
- Madde 296
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM – Borçların ve Borç İlişkilerinin Sona Ermesi, Zamanaşımı
6098 sayılı Kanun Madde 296
TÜRK BORÇLAR KANUNU · Resmî Gazete 4 Şubat 2011, sayı 27836
Sade özet
Bir kimseye bağışlama sözü veren kişi, belirli durumlar gerçekleştiğinde bu sözünden dönebilir ve bağışı yapmaktan kaçınabilir. Ayrıca bağışlama sözü verenin ödeme gücünün kalmaması veya iflas etmesi durumunda bağışlama yükümlülüğü sona erer.
- Elden bağışlanan bir malın geri istenebileceği sebeplerin varlığı sözün geri alınmasını sağlar (1. bent).
- Mali durumun, sözün yerine getirilmesini olağanüstü ağır kılacak düzeyde değişmesi hali sözün geri alınmasını sağlar (2. bent).
- Yeni aile yükümlülüklerinin doğması veya mevcut olanların önemli ölçüde ağırlaşması sözün geri alınmasını sağlar (3. bent).
- Ödeme güçsüzlüğünün belirlenmesi veya iflasa karar verilmesi durumunda ifa yükümlülüğü ortadan kalkar.
Kimleri ilgilendirir: Bağışlama sözü verenler ile bu sözün muhatabı olan kişileri ilgilendirir.
Kaynak: 6098 sayılı TÜRK BORÇLAR KANUNU, m. 296
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
Tam madde metnini göster
Bağışlama sözü veren, aşağıdaki durumlarda sözünü geri alabilir ve onu ifadan kaçınabilir:
1. Elden bağışlanılan bir malın geri verilmesini isteyebileceği sebeplerden biri varsa.
2. Mali durumu, sonradan sözün yerine getirilmesini kendisi için olağanüstü ağır kılacak ölçüde değişmişse.
3. Bağışlama sözü verdikten sonra, kendisi için yeni aile yükümlülükleri doğmuş veya bu yükümlülükleri önemli ölçüde ağırlaşmışsa.
Bağışlama sözü verenin borcunu ödeme güçsüzlüğü belirlenir veya iflasına karar verilirse, ifa yükümlülüğü ortadan kalkar.
İlgili yargı kararları (0)
Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.
