mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Kanun
  3. 6098 sayılı Kanun
  4. Madde 383

BEŞİNCİ BÖLÜM – Ödünç Sözleşmeleri

6098 sayılı Kanun Madde 383

TÜRK BORÇLAR KANUNU · Resmî Gazete 4 Şubat 2011, sayı 27836

Sade özet

Belirli bir süre öngörülmeyen ödünç sözleşmeleri, eşyanın sözleşmeye uygun kullanımıyla veya yeterli zamanın geçmesiyle sona erer. Bazı özel hallerde ödünç veren, eşyanın vaktinden önce iadesini isteyebilir.

  • Süre belirlenmediyse sözleşme, eşya kullanıldığında veya kullanılacak kadar zaman geçtiğinde sona erer (1. fıkra).
  • Eşyanın sözleşmeye aykırı kullanılması, bozulması veya başkasına verilmesi durumunda ödünç veren eşyayı erken geri isteyebilir (2. fıkra).
  • Ödünç verenin önceden bilinmeyen ivedi gereksinimi ortaya çıkarsa eşyayı erken geri isteyebilir (2. fıkra).

Kimleri ilgilendirir: Ödünç alan ve ödünç veren kişileri ilgilendirir.

Kaynak: 6098 sayılı TÜRK BORÇLAR KANUNU, m. 383

Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.

Tam madde metnini göster

Kullanma için belirli bir süre öngörülmemişse, ödünç alanın, ödünç konusunu sözleşme uyarınca kullanmış olmasıyla veya kullanabilecek kadar bir zaman geçmesiyle sözleşme sona erer.

Ödünç alan, ödünç konusunu sözleşmeye aykırı olarak kullanır, onu bozar veya kullanmak için başka bir kimseye verirse ya da önceden bilinmeyen bir durum yüzünden ödünç verenin ivedi gereksinimi ortaya çıkarsa, ödünç veren o şeyi daha önce geri isteyebilir.

Resmî kaynakta görüntüle (mevzuat.gov.tr) ↗

İlgili yargı kararları (0)

Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.