- Ana sayfa
- Kanun
- 6102 sayılı Kanun
- Madde 1305
BEŞİNCİ KİTAP – Deniz Ticareti › BEŞİNCİ KISIM – Deniz Kazaları › ÜÇÜNCÜ BÖLÜM – Kurtarma
6102 sayılı Kanun Madde 1305 – b) Ücretin belirlenmesi
TÜRK TİCARET KANUNU · Resmî Gazete 14 Şubat 2011, sayı 27846
Sade özet
Taraflarca belirlenmeyen veya mahkeme tarafından uyarlanan kurtarma ücreti, belirli kıstaslar temel alınarak ve faaliyetleri teşvik edecek şekilde saptanır. Resmi giderler ile vergiler bu ücrete dahil edilmez. Ücret para üzerinden belirlenir ve aksi kararlaştırılmadıkça kurtarılan varlıkların yüzdesi olarak hesaplanamaz.
- Ücret belirlenirken kurtarılan malın değeri, çevresel çaba, başarı oranı, karşılaşılan tehlikeler, harcanan emek, masraflar, riskler, hız ve ekipmanın durumu dikkate alınır (1. fıkra).
- Resmi kurum giderleri, harçlar, gümrük resimleri ve malların saklanmasıyla satışına kadar geçen süreçteki giderler ücret kapsamı dışındadır (2. fıkra).
- Kurtarma ücreti para cinsinden belirlenmelidir (3. fıkra).
- Aksine bir anlaşma yoksa ücret, kurtarılan şeylerin değerinin bir yüzdesi şeklinde saptanamaz (3. fıkra).
Kimleri ilgilendirir: Deniz kurtarma faaliyeti gerçekleştirenler ile kurtarılan gemi veya eşyaların sahiplerini ilgilendirir.
Kaynak: 6102 sayılı TÜRK TİCARET KANUNU, m. 1305
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
Tam madde metnini göster
(1) Kurtarma ücreti taraflarca belirlenmemişse veya kararlaştırılan ücretin 1301 inci maddeye göre mahkeme tarafından mevcut şartlara uyarlanması istenmişse, ücret, kurtarma faaliyetini özendirecek bir anlayışla, sıralama dikkate alınmaksızın aşağıdaki kıstaslar gözetilerek belirlenir:
a) Aracın ve diğer eşyanın kurtarıldıktan sonraki değeri.
b) Çevre zararının önlenmesi veya sınırlandırılması için kurtaranın gösterdiği çaba ve beceri.
c) Kurtaran tarafından elde edilen başarının derecesi.
d) Kurtarılan aracın ve içindeki insanların ve eşyanın karşılaştıkları tehlike ile kurtarmaya katılmış olanların kendileri ve araçları için göze aldıkları tehlikenin niteliği ve büyüklüğü.
e) Aracın, diğer eşyanın ve insan hayatının kurtarılması için kurtaranın gösterdiği çaba ve beceri.
f) Kurtaranın harcadığı zaman, yaptığı giderler ve uğradığı zarar.
g) Kurtaranın yüklendiği sorumluluk rizikosu ve kurtaran ile teçhizatının uğradığı diğer rizikolar.
h) Verilen hizmetlerin ne kadar çabuk sağlandığı.
i) Kurtarma faaliyetine ayrılmış araçların ve diğer teçhizatın kullanıma hazır bulundurulmuş ve fiilen kullanılmış olması.
j) Kurtaranın teçhizatının, kurtarmaya hazır olması, etkinliği ile değeri.
(2) Resmî kurumların giderleri ve harçları ile kurtarılan şeyler için ödenmesi gereken gümrük resimleri ve diğer resimlerle bu şeylerin saklanması, korunması, değerlerinin biçilmesi ve satılması amaçlarıyla yapılan giderler, kurtarma ücretine girmez.
(3) Kurtarma ücreti para olarak saptanır. Aksi kararlaştırılmadıkça ücret, kurtarılan şeylerin değerlerinin bir yüzdesi olarak belirlenemez.
İlgili yargı kararları (0)
Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.
